Strona główna » Nowa Zelandia » Nowa Zelandia

6 marzec 2001

Pozegnanie z nasza Carmen, u ktorej spedzilismy tyle czasu. Z dziecmi - Carmina i szalonym Felipe. Oraz gosposia Olga, ktora mowi, ze bedzie jej nas brakowac. Nam tez... W centrum Valparaiso kupujemy po raz ostatni siatke winogron i brzoskwin, po czym... lapiemy dwa ostatnie stopy na tym kontynencie. TIR dowozi nas do rozjazdu, tuz przed Santiago, zaraz potem mniejsza ciezarowka prosto na lotnisko. Tu Chopin zostawia mnie z plecakami i jedzie do centrum miasta, do ambasady nowozelandzkiej odebrac nasze paszporty z wizami. Bez nich ciezko poleciec. Obiecali w ambasadzie, ze wiza bedzie, do odebrania dzisiaj. Siedze wiec na lotnisku i czekam na Chopina, paszporty i wizy. Mamy jeszcze troche czasu, bo pierwszy samolot odlatuje o 19:05. Pierwszy, bo lecimy dwoma. Najpierw do Buenos Aires (w zupelnie przeciwnym kierunku), tam, tuz przed polnoca przesiadka na drugi samolot - juz prosto do Auckland. W drodze do Buenos Aires:

Dopiero co wystartowalismy, wzbijalismy sie mozolnie na 12,5 km, zdazylam tylko pstryknac ze trzy zdjecia niesamowitym, oswietlonym wieczornym swiatlem Andom. Zaserwowali przekaski (wybralismy dwa rozne rodzaje posilku - jeden weganski, drugi na bazie swiezych owocow) i juz zaczynamy zmniejszac wysokosc. Oglaszaja, ze za 25 minut ladowanie na miedzynarodowym lotnisku Buenos Aires. Znowu Argentyna.

Nowa Zelandia

Kinga
2005-07-01 18:30:21

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 5.00 z 5.00. 1 głosów oddanych

Jako przewodnicy na trasie lotnisko-hotel-lotnisko. Czasem dla grupy turystow, czasem dla indywidualnych ludzi, w tym okresie glownie par w podrozy poslubnej (w Japonii akurat wiosna). Ciezko uwierzyc, ale wiekszosc podrozujacych Japonczykow potrzebuje przewodnika, aby pojechac taksowka do hotelu. Tam juz zajmuja sie nimi inni ludzie, zabierajac na zorganizowane wycieczki po miescie, rejsy po jeziorze, czy wycieczke autokarowa do Milford Sound. Coz... sa rozne style podrozowania.
Chopin zadziwia dzis wieczorem towarzystwo profesjonalnie przygotowanym przez siebie sushi. Japnczycy sa pod wrazeniem.

23 kwiecien 2001
Pozegnanie ze slodka Kayoko, z Yutaka, z Ritsuko, ktora zaprasza nas do Osaki. Zzylismy sie z calym japonskim towarzystwem. Po sniadaniu Nami i Shuta odwoza nas az do Arrowtown, milego malutkiego miasteczka pol godziny drogi z Queenstown. Po drodze cwiczymy nasz japonski, a oni polski. Umawiamy sie na spotkanie w Japonii.
Pierwszy (i ostatni) dzisiejszy stop - gruby Wloch w wynajetym samochodzie, o ktorego prowadzeniu (i zmienianiu lewa reka biegow) ma male pojecie. Dlatego wkrotce oddaje kierownice Chopinowi, a sam idzie spac na siedzeniu obok. I tak jedziemy do konca dnia, przejezdzajac przez gory, wzdluz jezior, az nad sam ocean na zachodnim wybrzezu i dalej kawalek na polnoc, do wioski Fox Glacier, niedaleko poteznego lodowca, na ktory liczne agencje turystyczne oferuja wyprawy helikopterem lub piesze, od kilku godzinnych do calodniowych, lub "helihike" - helikopterowo-piesze.

24 kwiecien 2001
Idziemy zobaczyc lodowiec. Szesc kilometrow od wioski, odbijajaca od glownej drogi nieasfaltowana drozka. Zostawiwszy plecaki w wioskowym sklepiku idziemy pieszo usilujac lapac przejezdzajace odczasu do czasu samochody, ale nikt sie nie zatrzymuje. Od parkingu na koncu drogi jeszcze z pol godziny pieszo poprzez skalisty krajobraz uksztaltowany przez lodowiec, ktory paredziesiat lat temu byl w tym mijescu, ...