Strona główna » Nowa Zelandia » Nowa Zelandia

6 marzec 2001

Pozegnanie z nasza Carmen, u ktorej spedzilismy tyle czasu. Z dziecmi - Carmina i szalonym Felipe. Oraz gosposia Olga, ktora mowi, ze bedzie jej nas brakowac. Nam tez... W centrum Valparaiso kupujemy po raz ostatni siatke winogron i brzoskwin, po czym... lapiemy dwa ostatnie stopy na tym kontynencie. TIR dowozi nas do rozjazdu, tuz przed Santiago, zaraz potem mniejsza ciezarowka prosto na lotnisko. Tu Chopin zostawia mnie z plecakami i jedzie do centrum miasta, do ambasady nowozelandzkiej odebrac nasze paszporty z wizami. Bez nich ciezko poleciec. Obiecali w ambasadzie, ze wiza bedzie, do odebrania dzisiaj. Siedze wiec na lotnisku i czekam na Chopina, paszporty i wizy. Mamy jeszcze troche czasu, bo pierwszy samolot odlatuje o 19:05. Pierwszy, bo lecimy dwoma. Najpierw do Buenos Aires (w zupelnie przeciwnym kierunku), tam, tuz przed polnoca przesiadka na drugi samolot - juz prosto do Auckland. W drodze do Buenos Aires:

Dopiero co wystartowalismy, wzbijalismy sie mozolnie na 12,5 km, zdazylam tylko pstryknac ze trzy zdjecia niesamowitym, oswietlonym wieczornym swiatlem Andom. Zaserwowali przekaski (wybralismy dwa rozne rodzaje posilku - jeden weganski, drugi na bazie swiezych owocow) i juz zaczynamy zmniejszac wysokosc. Oglaszaja, ze za 25 minut ladowanie na miedzynarodowym lotnisku Buenos Aires. Znowu Argentyna.

Nowa Zelandia

Kinga
2005-07-01 18:30:21

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 5.00 z 5.00. 1 głosów oddanych

Tylko musimy przedluzyc wizy, bo w ambasadzie w Chile dali nam tylko na miesiac.
Odwiedzamy dzis Auckland Museum, z niezla wystawa przedmiotow codziennego uzytku oraz sztuki wysp Pacyfiku. Istnieje zycie, na zagubionych gdzis na Pacyfiku wyspach, o ktorych nawet nie mamy pojecia, ze istnieja...

10 marzec 2001
Prowadze po raz pierwszy samochod z kierownica po prawej stronie, jadac lewa strona drogi. Wspaniale BMW Rosemary. Jedziemy na interview, z ogloszenia o prace dla opiekunki do dzieci, wraz z zamieszkaniem. Elegancka willa na obrzezach miasta. Do opieki 7-miesieczne niemowle i poltoraroczne blizniaki. Spotykamy tam pare Slowakow, tez ubiegajacych sie o te prace. Oni chca tu, w Nowej Zelandii zamieszkac na stale, sa w trakcie zalatwiania papierow. Po poludniu jedziemy wraz z Kerry (mezem Rosemary) i jego przyjacielem "na ryby". Motorowka mkniemy z szalencza predkoscia przez zatoke, po czym wyskakujemy na wyspe, podczas kiedy mezczyzni jada lowic ryby. Wolimy w tym czasie przejsc sie po wyspie z tysiacem krolikow oraz wspanialymi widokami na okoloce.
Wieczorem przez telefon dowiadujemy sie, ze niestety, praca opieki nad dziecmi przypadla Slowakom. Coz, jeszcze cos sobie znajdziemy.

11 marzec 2001
Przeprowadzamy sie do innych Servasowych gospodarzy - Juliet i jej partnerki Helen. Sympatyczna para kolo piecdziesiatki.
Jedziemy razem na zakupy - odkrywamy co chwila nowe zaskakujace rzeczy w tym kraju - supermarket, w ktorym nie pakuja zakupow w plastikowe siatki - ludzie albo pakuja w swoje wlasne, alno w kartony i prosto do bagaznika samochodu. Swiadomosc ekologiczna jest tu na bardzo wysokim poziomie. Przed kazdym domem stoi pojemnik, do ktorego wrzuca sie plastikowe i szklane opakowania do przetworzenia. Inny godny rozpowszechnienia wynalazek - toaleta z dwoma przyciskami do splukiwania wody - jeden wykorzystujacy cala wode ze zbiornika, drugi pol - do wyboru.

12 marzec 2001
...