Strona główna » Ekwador » Ekwador

25 wrzesien 2000

Szczescie nas nie opuszcza. Majacy w Pantoja sklepik Ekwadorczycy wybierali sie dzis rano do Rocafuerte i udalo sie nam z nimi zabrac, i po ciezkim targowaniu wynegocjowac w miare przystepna cene. Mala, drewniana lodka, ale z szybkim, sprawnym motorem. Rocafuerte, jak slyszelismy, to mialo byc miasto, z regularnym transportem rzecznym do Coca, odleglej o dzien drogi miescowosci, gdzie zaczyna sie droga. Jak sie okazalo, Rocafuerte to sredniej wielkosci wioska, a regularny transport oznacza odplywajaca regularnie lodke - w kazdy czwartek. Dzis poniedzialek. Rewelacja. Zarejestrowalismy sie w kapitanacie, gdzie nie mieli dla nas pieczatki wjazdowej (nie mamy tez wyjzdowej z Peru, bo nie bylo gdzie) i rozejrzelismy sie po wiosce. Kupilismy strasznie tanie banany (lokalne) i strasznie drogie pomidory (sprowadzane z Coca) placac bezposrednio dolarami, bo Ekwador jest w trakcie "dolaryzacji", tylko do konca roku jeszcze funkcjonowac bedzie razem z dolarem ich stara waluta sucre (obecnie 1$ = 25 000 sucre). Szwendajac sie po wiosce natknelismy sie na czlowieka, ktory wyrusza dzis do Coca. Wiecej szczescia nie moglismy miec. Tyle, ze zatrzymuje sie gdzies po drodze na noc i dotrzemy dopiero jutro.

Ekwador

Kinga
2005-07-01 18:23:12

Wyświetlono razy (ostatnio: )

rownik. Rownik przekraczalismy tu w Ekwadorze juz pare razy, ale nigdy nie bylo to oznaczone. Tu mozna sobie zrobic typowe turystyczne zdjecie z jedna noga na polnocnej, druga na poludniowej polkuli.
Wywolalismy tez dzis moje zdjecia. Nie moge sie napatrzec. Jutro jak dobrze pojdzie zeskanujemy i wrzucimy na nasza strone www, a pojutrze juz trzeba by ruszyc.

5 pazdziernik 2000
Pozegnnie z nasza niesmowita rodzinka. Kobieta przeszla sama siebie w przygotowaniu ostatniego sniadania dla nas. Wzielismy autobus poza centrum i dalej stopem. Calkiem przyjemnie funkcjonuje stop w tym kraju, ludzie generalnie wiedza o co chodzi, zatrzymuja sie i nie chca kasy. Jak to czesto bywa "przypadek" zawiozl nas do Bańos, tam gdzie nie planowalismy jechac, a gdzie wszyscy mowili, ze pojechac trzeba. Podobno to najbardziej turystyczne miejsce w Ekwadorze, ale ku naszemu zdziwieniu calkiem przyjemne. Widoki po drodze wspaniale, tyle ze szkoda, ze zrobilo sie chmurzascie. Wulkan Cotopaxi tylko mignal nam zza chmur, a wulkan Tungurahaua gorujacy nad Bańos, bedacy akurat w stanie aktywnosci tez pozostawal czesciowo przesloniety. Masa agencji turystycznych w miasteczku oferuje przejazd na punkt widokowy w nocy i czekanie, az wulkan laskawie plunie lawa lub zionie ogniem, ale nie dalismy sie namowic, placi sie niezaleznie czy cos sie zobaczy, czy nie, a sadzac po dzisiejszym niebie zobaczy sie glownie chmury. Obejrzelismy sobie za to z bliska podswietlony w nocy wodospad, pod ktorym znajduja sie gorace "bańos" - baseniki z doprowadzana z goracych zrodel wulkanicznych woda.
Znalezlismy sobie tu bardzo przyjemny, czysty i tani jak nigdzie hotelik, za $2.40 - 80 centow od osoby!

6 pazdziernik 2000
Nie dojechalismy, ku rozpaczy Moniki, ktorej strasznie sie spieszy, do Cuenca. Ale jechalismy caly dzien przez niesamowite krajobrazy ekwadorska Panamericana, caly czas przez gory. Podobno w ladny dzien mozna zobaczyc po drodze dziewiec z dziesieciu najwyzszych ekwadorskich szczytow, w tym wiele wulkanow. Po drodze male wioski i tradycyjnie kolorowo ubrani Indianie na drogach i polach, z osiolkami, owieczkami, itp. cos jak w Boliwi. Dojechalismy wieczorem do miasteczka Cańar, po paru godzinach zamrzania na pace pickup'a. Nocleg u policjantow.

7 pazdziernik 2000
To juz dwa lata. Sami ledwo mozemy uwierzyc, ale wyladowalismy w Nowym Jorku 7 pazdziernika, dokladnie dwa lata temu. Tyle sie wydarzylo. A jak szybko zlecialo! Ile jeszcze...? Kto wie? Swiat jest wielki. I ciekawy. A my chcemy go poznac.
Dzisiaj Cuenca. Bardzo ladne, przyjemne miasteczko. Spedzilismy na jego uliczkach caly dzien. Wieczorem chcielismy uczcic nasza dwurocznice w restauracji wegetarianskiej, ale wszystkie, ktore znalezlismy byly juz zamkniete. Zdecydowalismy sie wiec na jedna z zawsze otwartych restauracji chinskich, gdzie przyrzadzili nam smaczne warzywka z ryzem. Nocleg u Czerwonego Krzyza.

8 pazdziernik 2000
Machala. Z gor nad ocean. Machala to jeden z wiekszych portow, skad wyplywaja w swiat (rowniez do Polski) ogromne ilosci ekwadorskich bananow. Rewelacyjnie jezdzi sie stopem w tym kraju. Gosc z rodzinka, ktory zabral nas pickup'em do Machala spytal wprost: "To macie, czy nie macie kasy? Bo jak nie, to lepiej u mnie w domu przenocowac". "Un favor completo". To mamy nie tylko nocleg, ale i kolacje przygotowana przez kobiety domu (zone, corke, siostrzenice), podczas kiedy mezczyzni zafascynowani ogladali w TV "wrestling". Po kolacji przejazdzaka po miescie i porcie z mlodzieza, zobaczyc nocne zycie miasta, kiedy to na ulice wylegaja tlumy mlodych ludzi rozerwac sie w weekend.