Strona główna » Boliwia » Boliwia

29 lipiec 2000

Pojechalismy! Coz za okrutna to byla jazda. Paragwajskim TIR-em, calutki dzien i pol nocy, podskakujac na wybojach nieasfaltowanej drogi i wdychajac wzbijany pyl. Gdy (na szczescie z rzadka) nadjezdzalo cos z naprzeciwka, czasem trzeba bylo stanac na pare minut, aby poczekac az opadnie troche zaslaniajacy swiat tuman pylu. Do tego godzinami niezmieniajacy sie krajobraz. Droga prosta jak linijka, bez jednego zakretu, bez jednego pagorka, niekonczace sie przestrzenie szarych krzaczorow, po obu stronach drogi, po horyzont. W srodku nocy zostalismy wysadzeni w Boliwii. W jakies malej wiosce przy drodze. Przespalismy sie pod daszkiem i czekamy wlasnie az dogotuje sie nam potrawka. Przez caly wczorajszy dzien glodowalismy, w TIR-ze ciezko gotowac, a na pustkowiu ciezko cos kupic do przekaszenia. Zaraz, jak tylko zlapiemy stopa ruszamy dalej do Sucre, sprawdzic maila, spotkac sie z Monika.

Boliwia

Kinga
2005-07-01 18:21:42

Wyświetlono razy (ostatnio: )

Az trzy. W niedziele. Dzis chyba wtorek. Poza tym kolo siodmej bedzie autobus. Tak wiec o stopie, przynajmniej do niedzieli mozemy zapomniec. Sprobujemy pogadac z tym autobusem.

9 sierpien 2000
Dlaczego jest tak zimno? Przeciez jestesmy w tropikach. Wczoraj w nocy autobus wiozl nas przez szesc godzin i wysadzil w srodku nocy w Uyuni (wynegocjowalismy przystepna cene). Tam mroz. Uratowala nas poczekalnia stacyjki kolejowej, gdzie nie bylo cieplo, ale dalo sie przezyc. Uyuni to miasteczko na strasznym odludziu. Gdzie pelno turystow jednak dociera, ktorzy za setki dolarow z agencjami turystycznymi jada na wyprawy jeepami zwiedzac salary, laguny, wulkany. Nas na agencje nie stac, a z tego co sie dowiadywalismy, do niektorych odleglych wiosek w tamtych rejonach jedzie jedna ciezarowka w miesiacu. Chyba mozemy zapomniec. Zwiedzimy sobie sami przynajmniej Salar de Uyuni, kilkanascie kilometrow od miasteczka. Zakupy na ryneczku i ruszylismy, tzn. chcielismy ruszyc, tylko... szkoda, ze nic tu nie jezdzi. Po dniu czekania na pustkowiu i wietrze przy drodze wrocilismy do centrum miasteczka, skad odjezdzal wlasnie jedyny tego dnia autobus do La Paz. Zabralismy sie z nim do Colchani, wioski niedaleko salaru. Lokalna kobieta zaproponowala nam nocleg. W pustym, zimnynm pomieszczeniu przy swojej chacie. Rzucila cene 15 dolarow, ale ja wysmielismy i stanelo na 15 Boliwianach (2.50$) za nas troje.

10 sierpien 2000
Olbrzymia, niekonczaca sie biala pustynia, az po horyzont. Krajobraz jak z Antarktyki, tym bardziej, ze podobna temperatura. Tylko biala substancja pod nogami to nie zlodowacialy snieg. To sol. Ciezko uwierzyc, ze tu na 3660m kiedys bylo morze. Na samym poczatku salaru usypane z soli regularne piramidki, przygotowane do wywiezienia stwarzaja surrealistyczna atmosfere. Do tego podczas drogi z naszej wioski przez pustkowie, kilka kilometrow, obserwowalismy niezwykle zjawiska. Cos jak fatamorgana. Czesci gor na horyzoncie raz ...