Strona główna » Brazylia » Brazylia

17 maj 2000

W koncu Brazylia!

Balismy sie troche, czy sprawdza nas na granicy po wenezuelskiej stronie i odkryja, ze przejechalismy przez ich kraj nie tylko bez wizy, ale i bez pieczatki wjazdowej. Okazalo sie, ze ani po jednej, ani po drugiej stronie nikt nie spytal nawet o dokumenty. Ale tym razem sami zglosilismy sie do biura po brazylijskiej stronie po pieczatke do paszportu. Tu okazalo sie, ze wszystkie nasze wysilki wlozone w zaszczepienie sie na zolta febre, oraz otrzymanie wizy (prawie 100 dolarow) okazaly sie bezcelowe. Pani wbila nam pieczatki nie pytajac ani o wize, ani o szczepionke. Ale wazne, ze jestesmy. I tym razem legalnie. Przez trzy miesiace mozemy podrozowac po tym przerazajaco olbrzymim kraju. Inna rzecz, ktora nas troche przeraza to jezyk. Portugalski niby podobny do hiszpanskiego, ale poki co nie rozumiemy wiele, tzn. prawie nic. Dobrze przynajmniej, ze oni rozumieja hiszpanski, ciekawe tylko czy wszedzie, czy tylko tu przy granicy. O.K. czas ruszac. Poki co jest tylko jedna droga na poludnie, potem zastanowimy sie co dalej.

Brazylia

Kinga
2005-07-01 18:17:54

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 5.00 z 5.00. 2 głosów oddanych

na plaze, gdzie dalej mieszala sie z Atlantykiem. Wzielismy taki wspanialy, naturalny prysznic, idealny tez do splukania slonej wody po kapieli w oceanie. Nalazilismy sie do syta i wypiwszy po schlodzonym kokosie powoli ruszylismy na droge. Daleko dzis nie zajechalismy, wieczorem znowu trafilsmy na plaze. Tym razem bardziej turystyczna, ktorej rozowe wydmy opisuje przewodnik "Lonely Planet". Wydmy te jednak chowaja sie przy tym, co widzielismy rano.

4 czerwiec 2000
Nocleg na plazy w Canoa Cebrada. Ananas na sniadanie i teraz znowu na drodze. W upale. Od godziny juz stoimy (ja siedze oparta o plecak i pisze) i nic sie nie chce zatrzymac. A tak niedaleko juz chyba do Natal, pare godzin tylko, gdzie skontaktowalismy sie z dziewczyna z Servasu.
Nasze czekanie zostalo wynagrodzone. Kierowca tej ciezarowki normalnie dla nikogo sie nie zatrzymuje, ma zabronione przez firme. Zobaczywszy nas zrobil jednak wyjatek. Potrzebowal miec kogos do pogadania, a raczej do sluchania. Nie przeszkadzalo mu, ze rozumielismy niewielka tylko czesc jego monologow. Robiac dwa razy w tygodniu tysiace kilometrow ta sama trasa (Recife - Fortaleza - Recife) najwspanialsze widoki przestaja robic wrazenie i ciezko jak nie ma do kogo ust otworzyc. Czlowiek tak zachwycony byl naszym towarzystwem, ze zatrzymywal sie pare razy przy przydroznych stoiskach z owocami, kokosami, orzeszkami, kukurydza. Po calodniowej prawie jezdzie wysiedlismy nie tylko objedzeni, ale i obladowani podarowanymi dobrociami.

5 czerwiec 2000
Natal. Nasza mloda serwasowa gospodyni z rodzinka mieszka w Ponta Negra, kawalek od Natal, tuz przy plazy. Brazylia to kraj super wspanialych plaz. Przeszlismy sie wzdluz przejrzystego oceanu w strone centrum. W miescie, w centrum turystycznym z rekodzielem i pamiatkami magik-iluzjonista zamienil moje okulary w zegarek (na szczescie potem odmienil z powrotem, bo po co mi zegarek) oraz podarowal mi trzy pileczki, gdy zobaczyl, ze potrafie ...