Strona główna » Brazylia » Brazylia

17 maj 2000

W koncu Brazylia!

Balismy sie troche, czy sprawdza nas na granicy po wenezuelskiej stronie i odkryja, ze przejechalismy przez ich kraj nie tylko bez wizy, ale i bez pieczatki wjazdowej. Okazalo sie, ze ani po jednej, ani po drugiej stronie nikt nie spytal nawet o dokumenty. Ale tym razem sami zglosilismy sie do biura po brazylijskiej stronie po pieczatke do paszportu. Tu okazalo sie, ze wszystkie nasze wysilki wlozone w zaszczepienie sie na zolta febre, oraz otrzymanie wizy (prawie 100 dolarow) okazaly sie bezcelowe. Pani wbila nam pieczatki nie pytajac ani o wize, ani o szczepionke. Ale wazne, ze jestesmy. I tym razem legalnie. Przez trzy miesiace mozemy podrozowac po tym przerazajaco olbrzymim kraju. Inna rzecz, ktora nas troche przeraza to jezyk. Portugalski niby podobny do hiszpanskiego, ale poki co nie rozumiemy wiele, tzn. prawie nic. Dobrze przynajmniej, ze oni rozumieja hiszpanski, ciekawe tylko czy wszedzie, czy tylko tu przy granicy. O.K. czas ruszac. Poki co jest tylko jedna droga na poludnie, potem zastanowimy sie co dalej.

Brazylia

Kinga
2005-07-01 18:17:54

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 5.00 z 5.00. 2 głosów oddanych

drogi, dosc pozno wieczorem i tylko dzieki naszemu szczesciu. Idac po poludniu droga wykonczeni i spoceni, i nic nie mogac zatrzymac, patrzymy, podjezdza policyjny samochod. Czy chce nam sprawdzic paszporty, czy co? Wysiada usmiechniety, starszy policjant. Otwiera drzwi wozu i bagaznik na nasze plecaki. "Wsiadajcie". Okazuje sie, ze nasz widok przypomnial mu stare czasy, kiedy w latach szescdziesiatych byl hippisem. Pyta czy mamy szczescie. Zgodnie potwierdzamy. "Zobaczymy" - daje gazu, dogania i zatrzymuje jadacy przed nami samochod. Nie klamalismy z tym szczesciem. Samochod jedzie prosto do Sao Luis, a kierowca oczywiscie, zrobi panu policjantowi przysluge i zabierze jego przyjaciol z Europy. Nowy kierowca okazal sie jednym z najgorszych z jakimi zdarzylo sie nam jechac, zaliczajac kazda dziure w jezdni. W niektorych miejscach wiecej tu dziur niz samej jezdni. Ale niewazne, w koncu, mijajac biedne przydrozne wioski z domkami z ziemi i palmowych lisci, i obskurne przydrozne miasteczka, wieczorem dotarlismy do Sao Luis. Wyjechali po nas nasi servasowi hosci, ktorzy mieszkaja 15 km. od centrum, tuz przy plazy.

27 maj 2000
Dzien w historycznym Sao Luis, na slynnej starowce. Polazilismy po zabytkowych uliczkach, ogladajac kolonialne budynki pokryte kafelkami, z ktorych slynie to miasto. Jedyne miasto w Brazyli zalozone przez Francuzow, ktorzy dosc szybko zostali wyparci przez Portugalczykow. Srarowka niezla, tylko wiekszosc budynkow w oplakanym stanie, z odpadnietymi kafelkami, w ktorych zyja ludzie zbyt biedni, aby moc je odnowic.

29 maj 2000
Marluce z Manfredem odwiezli nas z rana na droge. Byc moze spotkamy sie z nimi w Australi, bo tam sie niedlugo przeprowadzaja. Ruszamy w strone Fortalezy. Najpierw okrutnych pare godzin droga z Sao Luis dojezdzajaca do drogi na Teresina. Gorszej drogi chyba nie wiedzielismy, tylu i tak glebokich dziur jeszcze nie przezylismy. Nasz kierowca przed rozstaniem sie z nami zaserwowal nam ...