Strona główna » Salwador Gwatemala Belize » El Salvadoe - Kostaryka

12 styczen 2000

Juz w El Salvador. Tak sie wszystko szybko potoczylo, ze przejechalismy z zachodu na wschod prawie cala Gwatemale i wczesnym popoludniem znalezlismy sie juz w kolejnym kraju. Tylko... jestesmy tu chyba nielegalnie, bo na granicy powiedziano nam, ze potrzebujemy wize. To wiedzielismy, tylko myslelismy, ze bedzie mozna bez wizy tranzytem, tak jak przez Belize. Okazuje sie, ze nie, czy na dzien, czy na miesiac trzeba wize. Zdobyc ja wczesniej, albo zaplacic na granicy po 10 dolarow od osoby. Chopin chcial z Salvadoru w zwiazku z tym zrezygnowac i przejechac prosto do Hondurasu z powrotem przez Gwatemale. Ja nie chcialam z powodu glupich papierow czy kasy omijac kraju. O.K. mozemy zaplacic, tylko... nie przyjmuja czekow podroznych, graniczni wymieniacze pieniedzy czekami nie sa zainteresowani, jedyny na granicy bank tez czekow nie wymienia. Podobno w miasteczku, jakies 10 kilometrow od granicy sa banki. Wiec idziemy. Nikt nam papierow nie sprawdza, przechodzimy granice bez problemu, choc bez pieczatki w paszporcie. I nie bedziemy sie juz wracac, aby zaplacic urzedasom 20$. Zamieniamy reszte Quetzali na Colony, lapiemy stopa do pierwszego miasteczka i kupujemy sobie na targu wspanialego arbuza (za jakies 20 centow!), ktore najwyrazniej sa wlasnie w sezonie. Potem jeszcze na rynku tortillas (niesamowicie grube, tak jak nigdzie wczesniej), Chopin z bananami, ja z avocado. Gdy wychodzimy ponownie na stopa, aby dojechac nad ocean, zatrzymuje sie gosc mowiacy niezle po angielsku z mocno amerykanskim akcentem i zaprasza nas na noc do siebie, tzn. do domu swoich tesciow, bo sam mieszka w Stanach, przyjechal tylko z narzeczona, aby wziac tu slub. Wyjechal w 81 rku z cala rodzina, podczas okrutnej wojny, aby uniknac pewnej smierci, bo dowiedzieli sie, ze mieli zginac. Posluchalismy troche o wojnie, o okropnych czasach. Poznalismy liczna rodzinke bujajaca sie leniwie w hamakach przed domem.

El Salvadoe - Kostaryka

Kinga
2005-06-30 20:46:23

Wyświetlono razy (ostatnio: )

w raju sie placi. Bedziemy musieli po prostu wiecej sami gotowac.

20 styczen 2000
Plaza. Costa Rica to glownie plaze. Pierwszy stop zawozi nas nad jedna z setek pieknych plaz - Tamarindo na wybrzezu Pacyfiku. Para Amerykanow w srednim wieku, przylecieli tu na 10 dni wakacji w srodku stycznia. Chca kupic tu wakacyjny domek nad oceanem. Oprocz nich w Tamarindo cala masa innych Amerykanow, Europejczykow, kupa Niemcow. Hotele, domki plazowe, restauracje, bary, francuska piekarnia. Spedzamy leniwie na plazy reszte dnia. Spotykamy parke mlodych podroznikow ze Stanow. Podrozuja podobnie jak my, z plecakami, spiac na zewnatrz, tyle ze na razie nie dookola swiata, a dookola Kostaryki przez miesiac. Razem usilujemy przekroczyc rzeke wplywajaca do oceanu, aby dostac sie na bardziej dzika, pusta plaze, gdzie podobno wieczorem wychodza z wody olbrzymie zolwie morskie. Niestety, za gleboko, z plecakami nie damy rady, moze jak bedzie jeszcze wiekszy odplyw. Poki co rozkladamy sie niedaleko rzeki i zapraszamy Amerykanow na potrawke z brazowego ryzu z warzywkami. Gadamy o zyciu, o Julii Butterfly, o przyszlosci Ziemi. My zostajemy tutaj, oni probuja jeszcze raz sforsowac rzeke, bo woda znacznie sie obnizyla. Widzielismy wczesniej niesamowity widok - w tym samym momencie zachod slonca nad oceanem i wschod olbrzymiego, pomaranczowego ksiezyca w pelni nad wzgorzami. Teraz ksiezyc wysoko na niebie, oswietla cala plaze, a niedlugo zacznie sie zacmienie, ktore wyleglo obserwowac sporo ludzi. My mamy najlepsza miejscowke. Spiwory na srodku plazy i ksiezyc, i cala reszta nad glowami.

21 styczen 2000
Noc i poranek pod znakiem ksiezyca. Zacmienie bylo niesamowite. Pieknie widoczne na czystym niebie, a nad ranem, tuz przed switem przebudzilismy sie i ujrzelismy cos jeszcze bardziej niezwyklego. Zachod ksiezyca nad oceanem na tle rozkolorowanego nieba od budzacego sie wlasnie slonca.
Po drogim sniadanku z bagietki i bananow ruszamy dalej, ...