Strona główna » Hiszpania » Wędrówki w Pirenejach - Pico de Aneto, Posets, Monte Perdido

Trzy najwyższe szczyty Pirenejów. Relacja z dwóch wyjazdów: z 2001 i 2002 roku.

Wędrówki w Pirenejach - Pico de Aneto, Posets, Monte Perdido

Zawrat
2005-06-22 23:46:30

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 4.75 z 5.00. 4 głosów oddanych

teren uciekał w dół ponad łagodniejsze już pole śnieżne. Udało się wypatrzyć kopczyk z kamieni potem kolejny. Powoli zaczęliśmy za nimi schodzić. Wkrótce dotarliśmy do pola śnieżnego, które należało przetrawersować. Nie było widać świeżych śladów - czyżby od dawna nikt nie szedł tym obejściem szlaku GR11? Pozostało jeszcze do pokonania męczące, stale osuwające się piarżysko.

Po dojściu do zielonych, kwiecistych łąk ogarnęło nas uczucie ulgi. Wędrowaliśmy przez łagodnie wznoszącą się dolinę, której północne ograniczenie stanowi kocioł Piedrafita (Circo de Piedrafita) zaś pośrodku leży wspomniane Embalse de Respomuso. Ponad jego zielono-niebieską taflę wynurzają się skaliste, drobne wysepki. W sąsiedztwie znajdują się inne, mniejsze jeziora. Nocleg wypadł nam nad jednym z nich - urokliwym Ibon de Llena Cantal (2450 m). Nie byliśmy w tej okolicy sami. Parę innych namiotów rozbito nieopodal. Patrząc na pola śnieżne, którymi mieliśmy iść następnego dnia, zastanawialiśmy się jakie trudności napotkamy.

Rankiem obozowisko stopniowo opustoszało. Większość, w tym my, podążała na przełęcz Cuello de Tebarray (2782 m). Grupki rozciągnęły się i nikt nie wchodził sobie w drogę. Powyżej pola śnieżnego trasa prowadziła rumowiskiem skalnym. Przełęcz okazała się wąskim wcięciem. Wiało tutaj tak silnie, że czym prędzej przetrawersowaliśmy do szerokiego siodła przełęczy Collado del Infierno (2721 m). Topniejące poniżej pola śnieżne dawały początek wielu potokom. Na znacznej powierzchni utworzyły się malownicze rozlewiska. Miejscami z wody wystawały kępy traw, zbite niekiedy w większe połacie. Wespół z idącymi przed nami Hiszpanami musieliśmy poustawiać kamienie, aby przekroczyć jeden ze strumyków. W pewnym momencie nie obeszło się bez zdejmowania butów. Brodziliśmy po kolana w wodzie. Schodząc coraz niżej mijaliśmy kolejne jeziora, ...