Strona główna » Hiszpania » Wędrówki w Pirenejach - Pico de Aneto, Posets, Monte Perdido

Trzy najwyższe szczyty Pirenejów. Relacja z dwóch wyjazdów: z 2001 i 2002 roku.

Wędrówki w Pirenejach - Pico de Aneto, Posets, Monte Perdido

Zawrat
2005-06-22 23:46:30

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 4.75 z 5.00. 4 głosów oddanych

Chcieliśmy kontynuować przerwaną wędrówkę. Zatrzymaliśmy się w Hostalu Solana, tym samym, w którym nocowaliśmy poprzednio. Nazajutrz wyjechaliśmy autobusem o dziewiątej do La Besurta. Oprócz nas tylko dwie skandynawskie turystki dojechały do ostatniego przystanku na tej trasie. W górach panowały niesprzyjające warunki, wciąż lało. Trudno zatem się dziwić, że dochodząc do schroniska Refugi de la Renclusa (2140 m) minęło nas raptem paru turystów. Wszyscy schodzili.

W opustoszałym schronisku zastanawialiśmy się: co dalej? Dość mocno zmokliśmy na podejściu, teraz dochodziło dopiero południe a na zewnątrz wciąż padało. Po jakimś czasie, rozgrzani ciepłą herbatą i zupką z torebki ugotowaną naprędce, postanowiliśmy pójść wyżej i rozbić namiot. Wydawało się, że deszcz zanika. Po godzinnym marszu trafiliśmy na miejsce odpowiednie na biwak. Zdążyliśmy rozbić namiot i zaczęło ponownie lać. Aura jest jednak w górach zmienna i przed wieczorem nie dość, że przestało padać to wyjrzało słońce! Wg mapy byliśmy nieco poniżej grani, za którą powinniśmy zobaczyć Pico de Aneto. Optymistycznie nastawieni położyliśmy się do śpiworów. W nocy ... ponownie deszcz, padający z przerwami aż do rana.

Wreszcie postanowiłem wyściubić nos z namiotu, aby korzystając z okazji, że już od dłuższej chwili nie kapie, przygotować jedzenie. Faktycznie przestało padać, chmury z wolna podniosły się wyżej. Spostrzegliśmy w górze kilka podchodzących osób. W taką pogodę na Aneto? Zadaliśmy sobie pytanie: a może i my pójdziemy? W miarę jak posuwaliśmy się naprzód pogoda stawała się coraz lepsza. Przez chmury czasem przebijało słońce. Początkowo kierowaliśmy się za kopczykami na widoczną już przełęcz Portillon Inferior (2742 m). Niekiedy mieliśmy wrażenie, że każdy kto szedł tędy ustawiał kopczyk. Wprowadzały one bowiem zamęt - stały również z dala ...