Strona główna » Włochy » Włochy 2000 cz. I

To moje wspomnienia z wyjazdu do Włoch w marcu 2000 roku. Kilka ciekawych sytuacji miało miejsce.

Włochy 2000 cz. I

Arek1
2005-05-08 12:32:48

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 1/5

Ocena 1.00 z 5.00. 1 głosów oddanych

biura czuję się cholernie niezręcznie, że mam tak małš wiedzę i za niš pokutuję, gdy inni bardziej obeznani ze światem wychodzš z tej sytuacji obronnš rękš. Parę godzin czuję się głupio i żałuję pieniędzy (drugie tyle co zapłaciłem w strefie wolnocłowej). Widoki jednak znowu zachwycajš, a wyjazd z Austrii cały autokar przyjmuje z ulgš - nawet ksišdz. Nocleg w rejonie Udine w miejscowości Sabbiadoro. Pierwsze palmy i roślinność śródziemnomorskš. Elegancki hotelik, z bardzo przytulnie urzšdzonymi pokojami. Pierwsza włoska obiadokolacja. Nie za bardzo wiadomo o co chodzi. Najpierw pakujemy sobie do miseczek sałatę czerwono-zielonš polanš sosem sałatkowym. Biorę do tego nawet suchš bułkę, bo w Wiedniu nie zdšżyłem nic kupić do jedzenia. Cały dzień postu. Na szczęście niosš jeszcze coś. To rosół. Trochę podobny do naszego chociaż inne zielsko, ale smaczny. Na drugie plasterek podsmażonego mięska z fasolš. Wszyscy wszystko zjadajš i idš spać. Tym razem jeszcze nie zobaczę Adriatyku.

Dzień Trzeci Poniedziałek

Taki wspaniały pokoik i włoskie kafle w łazience, a trzeba wcześnie wstać, bo dzisiaj ciężki długi dzień. Pierwsze włoskie śniadanie. Krucha bułka (jeszcze tym razem kawałek wędliny), słodka bułka, dżem. Niektórzy zbierajš wielkie szyszki przed odjazdem. Myślę, że zdšżę to jeszcze zrobić póśniej w innym miejscu, ale jestem w błędzie. Młodzi Włosi czekajš na autobus do szkoły. Strzelajš korkami kapiszonami, a jest przed ósmš. U nas młodzi jakby jednak inni. Wjeżdżamy na pierwszš włoskš autostradę, omijamy Wenecję i pędzimy do Padwy. Jestem w lekkim stresie, bo nie zdšżyłem wymienić dolarów na liry. Zwiedzamy bazylikę św. Antoniego. Dotykam z innymi jego płyty nagrobnej (jakby dziwnie tłustej) i przechodzę do kaplicy z relikwiami (trumna, szaty). Pierwszy raz widzę jak przechowywano średniowieczne części ciała zmarłych ...