Dziennik z podróży na Antarktydę

pajdos Wyświetlono: razy 2010-02-11 22:26:13

Ocena:2.88 (196 głosów)

Dziennik z wyjazdu na najzimniejszy kontynent Antarktydę
SIEDEM KONTYNENTÓW


22.11.2009 Buenos Aires - Ushuaia
Po kolejnej nocy spędzonej w stolicy Argentyny musiałem dostać się na krajowe lotnisko AEP, skąd odlatywał mój samolot do Ushuaia. Niestety Monika, mój najlepszy kompan w podróży, odleciała wczoraj do Europy. Po 3,5 godzinach lotu moim oczom ukazała się ziemia ognista a chwilę później Ushuaia. Poza samolotami linii Aerolineas Argentinas nie ma za wiele opcji aby dostać się do najdalej wysuniętego na południe miasta świata (nie licząc miasteczka Puerto Williams w Chile). Dobrze że przeloty są stosunkowo tanie, problemem mogą być jednak często zmieniające się godziny odlotów, co wymaga ich potwierdzenia. Do hostelu La Posta Albergue dostałem się w klika minut taksówką. Schronisko to jest bardzo klimatyczne a wielu jego mieszkańców wróciła, lub planowała wyjazd na Antarktydę. Nie tracąc czasu postanowiłem sprawdzić swoją kondycję i udałem się w pobliskie góry na lodowiec Martial leżący tuż w pobliżu miasta. Lodowaty wiatr przypominał o bliskości Antarktydy.

23.11.2009 Ushuaia - Kanał Beagle
Nadszedł dzień do którego przygotowywałem się od kilku miesięcy. Spakowany wyruszyłem do centrum miasta. Ponieważ miałem jeszcze kilka godzin postanowiłem, pozwiedzać okolice. Punktualnie o 16.00 odprawiłem się w porcie a chwilę później stałem przed Profesorem Molchanow. Tak nazywał się rosyjski statek, wynajmowany przez firmę Oceanwide Expeditions (www.oceanwide-expeditions.com lub www.747.pl) . Miał się stać moim domem w rejsie na najzimniejszy z kontynentów. Załoga złożona z Rosjan i międzynarodowej obsługi ciepło nas przywitała. Polał się szampan i został wzniesiony toast za pomyślność wyprawy. Na statku znalazło się 48-miu pasażerów z 14 krajów. Odbijaliśmy od brzegu przy pięknej pogodzie. Wszyscy spędzili ten czas na pokładzie podziwiając wspaniałe góry wokół kanału Beagle. Zaraz potem odbyło się szkolenie i próbny alarm na wypadek opuszczenia okrętu. Po kolacji spędziłem jakiś czas na pokładzie, poczym poszedłem do kajuty przygotować się na najgorsze.

24.11.2009 Cieśnina Drake
Zgodnie z zapowiedzią około drugiej w nocy wypłynęliśmy na otwarte wody, co niewątpliwie dało się odczuć zwłaszcza że pogoda się gwałtownie zmieniła. Całym statkiem strasznie kołysało. Podczas dnia prowadzone były wykłady na temat flory i fauny białego kontynentu i otaczającego go oceanu. Każdy kto tylko chciał czy też był wstanie, mógł z nich korzystać. Wśród pasażerów naszego statku wielu było już na podobnym rejsie i znosili go całkiem dobrze. Zdecydowanie gorzej natomiast mieli nowicjusze, tacy jak ja. Niestety pomimo dużych zapasów różnych medykamentów, nie zdołałem obronić się przed chorobą morską.

Oceń relację

Dodaj nowy komentarz

Twoje imię:

Treść komentarza:

Wpisz wynik działania z obrazka: