Rosja? - od wieków constans

jajo13 Wyświetlono: razy 2010-02-09 23:12:15

Ocena:3.72 (333 głosów)

Dawniej temu, za górami? za rzekami?
Taka sobie przydumana opowiastka o podróży Aleksandra von Humboldta do carskiej Rosji, można powiedzieć podróży marzenia życia. Jemu się udało, wielu innym (np. Papieżowi Janowi Pawłowi II - Nie). Trochę z książek, trochę z encyklopedii, trochę z wybujałej wyobraźni może?

Pomiary temperatury zaufania

Od lat siedemdziesiątych XVII wieku w Niemczech i Francji używano termometrów spirytusowych i notowano ich odczyty. 13 stycznia 1709 roku zanotowano w Paryżu minus 21 stopni Celsjusza, tylko kilka stopni mniej było w Berlinie. A że mrozy się utrzymywały z różnym nasileniem od Trzech Króli aż do 26 stycznia, zatem owej zimy w Europie zamarzły Ren, Sekwana, Tamiza i Wisła. Na Bałtyku skutym lodem saniami można było przemieszczać się z Kopenhagi do Bornholmu. Na południu Europy zima zniszczyła kilkusetletnie gaje oliwne. Od Lizbony po Warszawę ludzie ginęli z zimna, głodu i rozbojów. W tym samym czasie od roku wznoszono w Rosji nową stolicę Sankt Petersburg. Czy tamtejszym poddanym cara Piotra Wielkiego zima także przeszkadzała? W Petersburgu nie prowadzono wówczas rejestrów ani ilości zamarzniętych poddanych, ani notowań temperatury.

Dopiero 120 lat po tej mroźnej dla Europy zimie, w roku 1829 udał się do Rosji Alexander von Humboldt. W czasie tej ostatniej wielkiej wyprawy, sześćdziesięcioletni Humboldt był już znanym i uznanym w świecie przyrodnikiem i odkrywcą. Sama wyprawa odbywała się na zaproszenie carskiego ministra finansów Georga von Kankrina i była hojnie ze szkatułki cara sponsorowana. Dwory panujące w Niemczech i Rosji były w tym czasie w stosunkach lepszych niż dobre i to było zapewne rozstrzygającym argumentem za doprowadzeniem ekspedycji do skutku. Oficjalnie Humboldt został poproszony o sprawdzenie sensowności wprowadzenia w Rosji monet pokrytych platyną, faktycznie bardziej istotnym dla dworu były spodziewane opinie o możliwościach wydobywania kruszców i kopalin na terenach zaplanowanych do zbadania przez ekipę naukową grupy kierowanej przez Alexandra von Humboldta. Ten był sławnym podróżnikiem, aliści nie mniej uznanym naukowcem. W swoich wcześniejszych podróżach do Ameryk , do tropików zajmował się geografią, geologią, magnetyzmem ale odnotowywał także bystre obserwacje życia ludności, powiedzielibyśmy dzisiaj robił badania porównawcze stosunków społecznych i więzi międzyludzkich. I z tej strony też był znany. Nic zatem dziwnego, że tuż przed wyruszeniem w daleką drogę na wschód król Friedrich Wilhelm - panujący w Prusach i Brandenburgii udzielał mu jednoznacznych rad na niedalekim Berlina zamku Charlottenburg. Kronikarz zanotował w rzeczywistości tajną radę króla:

*

Znam Rosję i znam opinię o panu Alexandrze von Humboldt. Nie życzę sobie żadnych skarg! Nie jest koniecznym ronić łzy nad każdym nieszczęśliwym chłopem.

Na takie dictum mógł nasz podróżnik jedynie jakby automatycznie na taką okazję wyuczoną formułką odpowiedzieć, że to oczywiście był carowi solennie obiecał. Tym bardziej, że Humboldt majątku własnego na kolejne podróże już nie miał.

Strona: 1, 2, 3

Oceń relację