Podróż do Ziemi Świętej 2008 cz.2

AM Wyświetlono: razy 2010-01-25 12:39:58

Ocena:2.72 (171 głosów)

Opis podróży do Izraela i Palestyny odbytej w 2008 r.
7.07.2008 poniedziałek
(Jerozolima)
Następny dzień rozpoczynamy od przejścia wzdłuż murów w kierunku dzielnicy muzułmańskiej. Do miasta wkraczamy przez najbardziej znaną bramę Jerozolimy - Damasceńską. Przechodzimy przez ulice dzielnicy muzułmańskiej, które stanowią jeden wielki targ, zmierzając ku Bramie św. Szczepana, przy której został ukamienowany ten pierwszy chrześcijański męczennik. Wracamy w obręb murów, wstępując do kościoła św.Anny, który powstał na miejscu, gdzie stał dom Anny i Joachima - rodziców Marii. Obok kościoła znajduje się sadzawka Betesda, miejsce uzdrowienia paralityka. Ruszamy na trasę Drogi Krzyżowej. Znalezienie poszczególnych stacji nie jest takie łatwe, czasem są one oznaczone tylko znaczkami na murach. Po przejściu dwóch pierwszych stacji wchodzimy do podziemi klasztoru Panien Syjońskich, gdzie można na posadzce oglądać rysunki, które wydrapali rzymscy strażnicy, grając w jakieś gry. Tuż obok, w podziemiach kościoła greckiego znajduje się miejsce uważane za więzienie Jezusa. Można tam obejrzeć cele Jezusa i Barabasza. Dwie kolejne stacje mają związki z Polską. Stacja III mieści się przy kaplicy odnowionej dzięki hojności polskich żołnierzy w latach 1947-8, zaś IV ozdobiona jest rzeźbą wykonaną przez polskiego artystę T. Zielińskiego. Ponieważ trasa Drogi Krzyżowej wkracza na coraz bardziej zatłoczone targowe uliczki, by uniknąć poszukiwania poszczególnych stacji, dołączamy się do zorganizowanej grupy amerykańskich Latynosów, prowadzonych przez księdza. Z nimi też docieramy do Bazyliki Grobu Pańskiego, gdzie znajdują się ostatnie stacje. Jeszcze raz możemy się przekonać, jak skomplikowanym tworem jest budynek bazyliki, gdyż po drodze przechodzimy przez kaplicę zajmowaną przez Etiopczyków, która znajduje się przy dachu Kaplicy św. Heleny. Po wyjściu z bazyliki, która o tej porze jest dość zatłoczona idziemy do dzielnicy żydowskiej. Spotykamy tam dwie grupki Żydów świętujących z okazji bar micwy chłopców - uroczystości żydowskiej, podczas której chłopcy żydowscy stają się pełnoletni wobec prawa i są po raz pierwszy wzywani do odczytania fragmentu tory. Po drodze pytamy się dwóch ortodoksyjnych Żydów którędy można wejść na Wzgórze Świątynne. Zachowują się jakby nie wiedzieli, o co nam chodzi, po prostu oni w tym miejscu niczego nie widzą, chyba tam znajduje się jakaś „czarna dziura”. My jednak samodzielnie znajdujemy wejście, które prowadzi pomostem przy Ścianie Płaczu, czynne dla „niewiernych” chyba tylko 2 godziny. Niestety, okazuje się, że do dwóch meczetów - Al Aksa i Kopuły Skały wpuszczani są jedynie wyznawcy islamu i musimy zadowolić się obejrzeniem wszystkiego z zewnątrz. Wracając, postanawiamy opuścić mury Jerozolimy, wychodząc Bramą Gnojną i idąc do ku Bramie Syjonu docieramy w pobliże Kościoła Zaśnięcia NMP.

Strona: 1, 2, 3, 4, 5, 6

Oceń relację