Strona główna » Wyspy Owcze Islandia » Wyprawa na Islandię i Wyspy Owcze

13 czerwca 2008r. wyruszyłem na wyprawę na Islandię oraz Wyspy Owcze. Zapraszam do przeczytania mojej relacji oraz do galerii zdjęć na: www.picasaweb.google.com/arturkurzawa

Wyprawa na Islandię i Wyspy Owcze

Akurzawa74
2008-09-18 08:20:49

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 3/5

Ocena 3.33 z 5.00. 6 głosów oddanych

1 - DZIEŃ (Wyspy Owcze):
13 czerwca o północy spotykamy się na dworcu PKP we Wrocławiu. Jest nas 8-osób, 2-dziewczyny i 6-chłopaków. Z Wrocławia ruszamy busem organizatora do Hanstholm w Danii. Stamtąd 14 czerwca o godzinie 22.30 odpływamy promem na Wyspy Owcze. Jest to pierwszy punkt naszej podróży. W Torshavn jesteśmy 16 czerwca o 9.00 i po krótkiej odprawie ruszamy na zwiedzanie wyspy Streymoy. Mży lekki deszczyk, będzie on nam towarzyszył, prawie przez cały czas naszego pobytu na wyspach. Jedziemy do Kirkjubour, jest to dawna średniowieczna stolica Wysp Owczych. Po krótkim zwiedzaniu przygotowujemy i jemy obiad. Po napełnieniu brzuszków jedziemy dalej, zatrzymując się w ciekawszych miejscach, lecz pogoda nie pozwala nam w pełni rozkoszować się pięknem Wysp Owczych. Jedziemy na wyspę Eysturoy, zwiedzamy tam przepiękny i stromy klif Gjógv. Podziwiamy z oddali klif Gellingarklettur. Wieczorem zjeżdżamy na nocleg do owczarni, część z nas śpi w owczarni, reszta w busie.

2-DZIEŃ (Wyspy Owcze):
Następnego dnia, pomimo lekkiej mżawki, postanawiamy zdobyć najwyższy szczyt Wysp Owczych a jednocześnie Danii. Dojeżdżamy do przełęczy, nad którą wznosi się Slattaratindur (882 m n.p.m.), ze względu na mgłę, widoczność mamy ograniczoną do około 30 metrów. Jest nas 6-osób chętnych do wejścia na szczyt. Idą: Piotr, Waldek, Jakub, Tomek, Olga i ja. Droga jest kiepsko oznaczona, powoli zdobywamy wysokość. Mgła coraz bardziej gęstnieje. W takich warunkach dochodzimy do grzbietu podszczytowego. Teraz wieje silny wiatr i zaczyna padać mocno deszcz. Widoczność zmniejsza się drastycznie maksymalnie do 10 metrów. Z tego też względu rezygnujemy z poszukiwania najwyższego punktu tej góry. Czasami niestety tak bywa, że się z pogodą przegrywa. Schodzimy do busa i wracamy do owczarni. Tam przygotowujemy obiad i jednocześnie suszymy ubrania. Pogoda późnym popołudniem jak na złość poprawia ...