Strona główna » Słowacja » Zaczęło się od Tatr i wejścia na Gerlach

31 lipca 2004r. wyruszyłem z kolegami z pracy w Tatry Słowackie z zamiarem wejścia na najwyższy szczyt Tatr, Gerlachovský štít 2654m n.p.m.. Zapraszam do przeczytania relacji oraz do galerii zdjęć na: www.picasaweb.google.com/arturkurzawa

Zaczęło się od Tatr i wejścia na Gerlach

Akurzawa74
2008-09-16 08:32:32

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 1/5

Ocena 1.00 z 5.00. 1 głosów oddanych

1-DZIEŃ:
31 lipca 2004r. wraz ze wschodem słońca, wyruszyliśmy samochodem osobowym z kolegami z pracy (Mariuszem i Januszem) z Warszawy w Tatry Słowackie.
Naszym celem był zamiar wejścia na najwyższy szczyt Tatr, Gerlachovský štít 2654m n.p.m..
Pomysł wejścia na tą górę zrodził się w mojej głowie jeszcze w 2002 roku, tuż po udany wejściu na najwyższy szczyt Tatr po polskiej stronie tj. Rysy.
Załadowawszy się do auta, pędziliśmy praktycznie bez przystanków na Słowację. Po drodze, gdzieś przed Krakowem tankowanie paliwa, krótki odpoczynek i dalej w drogę. Następny postój dopiero na Łysej Polanie po przekroczeniu granicy. Wymiana waluty i jedziemy do miejscowości Tatranská Lomnica zarezerwować przewodnika w tamtejszym biurze przewodnickim. Spotykamy się z naszym przewodnikiem w hotelu Vilapark. Słowak Róbert Turjanik ma około 40 lat, jak się później dowiedzieliśmy prowadzi także wyjazdy w Taury oraz Alpy. Po krótkiej rozmowie, wpłacamy zaliczkę 3000 koron i umawiamy się na następny dzień na godzinę 5.30 przed górskim hotelem Slaski Dom. Róberto proponuje nam byśmy pojechali samochodem i przenocowali w górskim hotelu, co tez czynimy.
Zwiedzamy jeszcze krótko Tatranská Lomnice i kierujemy się do Starego Smokowca. Po dojechaniu do Starego Smokowca staramy się odnaleźć drogę prowadzącą do górskiego hotelu. Pierwsza próba jest nieudana. Droga którą wybraliśmy, szybko zwęża się do ścieżki. Jesteśmy zmuszeni do odwrotu. Podejmujemy drugą próbę i trafiamy na początku wybranej uliczki na niewielki drogowskaz. Teraz jesteśmy pewni trafnego wyboru i możemy pewnie przeć do przodu. Uliczka jest dosyć wąska, mieści się na niej tylko nasze auto. Po drodze zauważamy tylko jedno czy dwa miejsca odpowiednie na mijankę. Jest już sporo po południu, w końcu dojeżdżamy do górskiego hotelu. Załatwiamy pokój na dobę, płacimy za parking niestety za dwie doby. Chcemy wykorzystać ...