Strona główna » Rosja » Elbrus - relacja z wyjazdu w 2007 r

Elbrus - Relacja z wyjazdu w 2007 r

Elbrus - relacja z wyjazdu w 2007 r

PAwel.
2008-04-10 19:23:09

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 4/5

Ocena 3.50 z 5.00. 2 głosów oddanych

Tu-154, którym mieliśmy polecieć do miejscowości Mineralne Wody. W samym locie nie byłoby nic godnego opisania gdyby nie fakt, że rozszczelniło nam się w trakcie lotu okno w przedniej części i do środka wpadały kłęby jakieś dymu / gazu…? W zależności od tego czy lecieliśmy wyżej czy niżej ilość tego dymu / gazu była większa (gdy lecieliśmy wyżej) lub mniejsza (gdy lecieliśmy niżej). Po szczęśliwym wylądowaniu na płycie lotniska Mineralne Wody wyszliśmy z samolotu i weszliśmy do „autobusu”, który ciągnięty przez traktor przewiózł nas do budynku lotniska. W czasie oczekiwania na bagaże zarówno my jak i inni trzymali się w swoich grupach patrząc nieufnie na milicjantów, którzy wydawało się, że tylko szukają okazji do kontroli i zatrzymania. W końcu przyczepili się do Mirka, ale po krótkim przejrzeniu jego dokumentów i wypytaniu gdzie, po co i dlaczego odczepili się, dalej łypiąc okiem na tłumek oczekujący niecierpliwie na bagaże. W końcu przyjechały. Nasze na szczęście były wszystkie, ale ładnej Rosjance zaginęła walizka… Z ulgą wyszliśmy z hali „dworca” pokazując nasze dokumenty milicjantom i pakując się do oczekujących już na nas busów. Zadowoleni wrzuciliśmy nasze wory (plecaki) do bagażnika i zajęliśmy miejsca oglądając zza szyby liczny różnokolorowy tłumek. Ruszyliśmy z miejsca i po przejechaniu 100 m znowu się zatrzymaliśmy. Do diaska, co jest grane??? No tak, kolejna kontrola…Adam zebrał paszporty i poszedł za milicjantem z lotniskowcem na głowie (rosyjska milicja ma czapki z baaardzo szerokim rondem). Mijały kolejne cenne minuty a Adama ani słuchu ani widu. Koledzy znudzeni oczekiwaniem skoczyli do pobliskiego sklepu po coś do jedzenia i picia. W końcu po 40 minutach oczekiwania pojawił się Adam. Mogliśmy jechać dalej. Jak się okazało jeden z kolegów nie miał vaucheru z czego bardzo się ucieszył znajomy milicjant. Gęba mu się śmiała od ...