Strona główna » Rumunia Ukraina » Rumunia 2005. Cz.II - W Maramureszu i na Bukowinie

Druga część trzytygodniowej podróży po północnej Rumunii. Zwiedzanie drewnianych cerkwii w Maramureszu i malowanych klasztorów na Bukowinie. Plus dwa dni we Lwowie

Rumunia 2005. Cz.II - W Maramureszu i na Bukowinie

W. Paczos
2008-04-03 19:13:19

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 2/5

Ocena 2.00 z 5.00. 1 głosów oddanych

na lewo, o konfliktach z Rumunami zamieszkującymi północną część wsi. Domu polskiego nie dane nam było zobaczyć, bo nocowali w nim harcerze, którzy zabrali się gdzieś razem z kluczem. Wszyscy polecali nam odwiedzić Sołoniec Nowy, który jest główną polską wioską na Bukowinie, ale po głosowaniu postanowiliśmy z niego zrezygnować (a ciężkie to było głosowanie).

DZIEŃ 17 (20.07.2005), czyli BUKI NA BUKOWINIE
Pojana Mikuli - Obcina Mare - Sucevita

Pojana Mikuli okazała się wsią wredną, gdyż ciągnęła się niewiadomo ile. Razem z przerwą na sklep i drugą na odwiedzenie dzwonnicy cerkiewnej pokonanie całej wsi w górę doliny zajęło nam 2h. Przez dodatkowe opóźnienie poranne (głosowanie) zrezygnowaliśmy z rozbudowanych planów i skupiliśmy się na dotarciu do Sucevity pieszo przez bukowińskie góry - Obcina Mare. Droga przez zajęła nam 4godziny. Prowadzi starym, niekiedy widocznym szlakiem przez las liściasty, głównie bukowy. Pusto i klimatycznie, ale bez żadnych widoków. Wychodzi się na szosę 3km ponad monastyrem Sucevita. Monastyr niestety był jeszcze otwarty i wypadało go zwiedzić, choć nikomu się nie chciało. Okazał się być zdecydowanie najciekawszym ze wszystkich które do tej pory widzieliśmy. Jest otoczony całym kompleksem klasztornym z małym, ale ciekawym muzeum, wysokimi murami, a sama cerkiew prezentuje się również najokazalej.

Nocleg w namiotach po drugiej stronie rzeki - obfita ilość drewna, które jednak za nic nie chciało się dobrze rozpalić - 2h gotowania obiadu...

DZIEŃ 18 (21.07.2005), czyli EMERYTURA CELNIKA
Sucevita - Radowce - Suczawa - Czerniowce - Lwów

Rano krótkie oglądanie malowanego monastyru od wewnątrz oraz muzeum. Na stopa zabrać nas nie chciały siostry zakonne, które ogólnie sprawiają wrażenie jakby się ludzi bały. Do Radowiec okazją, której kierowca słuchał Petera Gabriela. Ach...
...