Strona główna » Rumunia » Rumunia 2005. Cz. I - W Alpach Rodniańskich i Górach Marmaroskich.

Pierwsza część naszej trzytygodniowej podróży po Rumunii i częściowo po Ukrainie. Trekking w cudownie pięknych Alpach Rodniańskich i drugi w najdzikszych górach Europy - Karpatach Marmaroskich.

Rumunia 2005. Cz. I - W Alpach Rodniańskich i Górach Marmaroskich.

W. Paczos
2008-04-03 19:08:50

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 2/5

Ocena 2.00 z 5.00. 1 głosów oddanych

pojawiały się zawały. Droga doliną była drogą przez mękę i prędzej czy później każdy żałował, że nie wybraliśmy grzbietu. Najbardziej żałowaliśmy, gdy minęło 6h od wyruszenia, co oznaczało że według przewodnika siedzielibyśmy już w Poienile de Sub Munte i popijali piwo, a my nie mogliśmy doczekać końca pieprzonej doliny.

W dolinie potoku Ruscova droga już była i pozostawała jedynie perspektywa 10km marszu doliną. Szczęście się do nas jednak uśmiechnęło i po dobrej połowie drogi w osadzie Luhl złapaliśmy na stopa ciężarówkę. Ciężarówką jechało dwóch osiemnastolatków, którzy handlowali przewożoną mąką kukurydzianą (Faina de Malai). Droga ciężarówką zajęła nam pewnie tyle samo czasu co przejście jej piechotą, gdyż samochód trąbiąc zwracał uwagę ludzi, którzy go co chwilę zatrzymywali i dokonywali zakupu dyskutując z chłopakami. Dyskusjom tym przyglądaliśmy się z poziomu leżenia na workach z mąką i jedynymi słowami, które rozumieliśmy a padały w każdej rozmowie były poloneze i turist. W Poienile de Sub Munte znajdowała się wielka pijalnie piwa, gdzie serwowano Ursusa za 1,5lei...

Na noc wyszliśmy (po lekkim kręceniu i dyskusjach, piwo podziałało na Gienka) ze wsi w kierunku północnym i rozbiliśmy się w dolince za małym grzbietem Arsita, gdzie jak się okazało znajdowała się kolejna wieś, a na dodatek mieliśmy kawałek do wody (tu już nie przesadzaj Gienek, bo była blisko - przyp. webmastera). Na szczęście było równo i nie wiało.

DZIEŃ 10 (13.07.2005), czyli DEPORTATO BUKARESZTI
Dol.Pentoia - Rugasul - Mihailecul - Farcaul - Cacateasa

Cały dzień niemiłosiernie wiało. Na szczęście ścieżka w kierunku najwyższego szczytu Marmaroskich (Farcaul 1961) nie prowadzi po grani tylko po jej zachodniej stronie trawersując całą połoninę Rugasul. Ponieważ zbiżaliśmy się do pasma granicznego, Przemek całą ...