Strona główna » Rumunia » Rumunia 2005. Cz. I - W Alpach Rodniańskich i Górach Marmaroskich.

Pierwsza część naszej trzytygodniowej podróży po Rumunii i częściowo po Ukrainie. Trekking w cudownie pięknych Alpach Rodniańskich i drugi w najdzikszych górach Europy - Karpatach Marmaroskich.

Rumunia 2005. Cz. I - W Alpach Rodniańskich i Górach Marmaroskich.

W. Paczos
2008-04-03 19:08:50

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 2/5

Ocena 2.00 z 5.00. 1 głosów oddanych

wzdłuż ściany przepaści by po parędziesięciu metrach wychylić się i skonstatować, że byczków jest już trzech. Powolne przesuwanie się ścianą zajęło jeszcze sporą chwilę, aż minęliśmy pastwisko i dotarliśmy na przełęcz pod Pietrsulem po jego zachodniej stronie. Tam usłyszeliśmy gdzieś w górze na zachmurzonym Pietrosulu tubalny głos, który mógł należeć tylko do Michała W.

Na nocleg udaliśmy nad strumień płynący nieopodal jeziorka (bezodpływowe) znajdującego się w kotlinie na NW od szczytu. Przez część dnia padało, cały dzień Pietrosul zasnuty był chmurami, a na graniach potężnie wiało. W nocy nie mogło być lepiej. Chłopaki w Gwinei czuli się jak piloci wahadłowca przy starcie.

DZIEŃ 9 (12.07.2005) czyli FAINA DE MALAI
Hala pod Pietrosulem - Dol.Lutonsei - Dol.Ruskowej - Luhl - Poienile de Sub Munte - Dol.Pentoia

Nad ranem ciągle niemiłosiernie wiało. Po zdecydowanie najgorszej nocy wyjazdu mieliśmy serdecznie dosyć wiatru i nikomu nie uśmiechało się podążanie trasą opisaną w przewodniku, która wiodła grzbietem. Na hasło "idziemy doliną" wszyscy tak bardzo się ucieszyli, że jakoś nikomu nie przyszło na myśl spojrzeć na mapę. Ruszyliśmy mniej więcej na północ. Połoniną schodziło się dobrze, lasem w miarę nieźle. Pojawiła się nawet szczątkowa droga, która choć składała się z dwóch wielkich podłużnych dziur i masy nieuporządkowanych kamieni spokojnie sprowadziła nas do doliny Lutonsei. Doliną początkowo szło się źle - nie było drogi, padał deszcz i walczyliśmy z zarastającymi krzakami, co jakiś czas trzeba było przeskakiwać wąski jeszcze strumień. Potem było tylko gorzej. Dolina zamiast się poszerzać, się zwężała, a strumień był coraz większy. Do tego ściany doliny były coraz ostrzejsze i albo makabrycznie zarośnięte albo gołe, tak że próba trawersu kończyła się zsunięciem w dół, coraz częściej ...