Strona główna » Rosja » Jesteśmy na wczasach w tych uralskich lasach...

Wyprawa Sportowego Klubu Górskiego "Śnieżnik" na Ural Subpolarny

Jesteśmy na wczasach w tych uralskich lasach...

Lasy, Puszcze, Parki Narodowe, Dżungle ...

Jacektarzan
2008-04-03 16:04:32

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 1/5

Ocena 1.00 z 5.00. 1 głosów oddanych

140 kilometrowa droga wybudowana, a raczej usypana na trasie między Intą, a położoną w górach kopalnią złota. Oczywiście kopalnia, jak wszystko w tym rejonie, była od lat zamknięta mimo to pilnowana przez strażników uzbrojonych w "kałachy"/ więc o remontach "nawierzchni" też już zapomniano...Rwące, głębokie strumienie, które trzeba było forsować na boso, nie należały do rzadkości.
7 dnia dotarliśmy do upadającej kopalni kwarcu i zamieszkaliśmy w zrujnowanej, starej sztolni, ochrzczonej "Hiltonem". 9 dnia na polanie ,do tej pory zajętej przez stado reniferów, rozbiliśmy obóz do ataku na Narodną/1894m.n.pm./, najwyższy szczyt Uralu, a zarazem punkt graniczny między Europą i Azją.
10 dnia, po 9 godzinnej trasie, maszerując wśród stad renów, przez piargi i lodowce, weszliśmy na szczyt. Na górze Bąbel, przy pomocy załączonego do tablicy pamiątkowej miecza pasował wszystkich na "Zdobywców Uralu". Przez chwilę na szczycie rozwiały się chmury i mogliśmy podziwiać bajeczny krajobraz azjatyckiego Uralu. Wieczorem, spokojnie dotarliśmy do bazy, gdzie byli rozbici nasi sąsiedzi z Finlandii. Wieczorem raczyli nas swoimi pieśniami ludowymi...które, mogły zostać zrozumiane jedynie przez uralskie renifery, przecież bliskich krewniaków renów lapońskich...
Trasa powrotna okazała się prawdziwym maratonem a zarazem wyścigiem do pociągu Inta-Moskwa. Jedyną alternatywą było pozostanie wśród miejscowych pasterzy, Nieńców, którzy już po 20.08 szykowali sanie na zimową podróż do Azji.. Jak na złość nikt nas nie chciał podwieść. Załapali się tylko Timur, Agata i Ania. Ale ich zgarnęli miejscowi rockersi, na motorach z przyczepami...miejscówki niestety były ograniczone. W końcu po 50 kilometrowym marszu przez tajgę i tundrę, na godzinę przed odjazdem pociągu, dotarliśmy na "wakzał", Tego dnia byliśmy w trasie 16 godzin!!!
Mimo wszystko, postanowiliśmy ...