Strona główna » Ukraina » Krym

„Przemierzyłem cały świat, od Las Vegas po Krym - zainspirowani nieśmiertelnym tekstem piosenki i artykułami ze sklepu nocnego, pewnego lipcowego wieczoru wpadliśmy na pomysł odbycia podróży „samochodem” na Krym. Samochodem tym był jedyny w swoim rodzaju biały Polonez z 1991r.

Krym

Łabuz Rafał
2008-03-13 15:30:22

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 4/5

Ocena 4.00 z 5.00. 5 głosów oddanych

Zaczęło się dopiero podczas odprawy na przejściu w miejscowości Użhorod.
O gorliwości ukraińskich celników krążą legendy i wiele osób radziło nam żeby nie tracić połowy dnia na bezsensowną odprawę załatwiając to banknotem dwudziesto dolarowym "przypadkiem" zostawionym w bagażniku. Ale my czasu mieliśmy mnóstwo (w przeciwieństwie do dolarów) i nie chcieliśmy się wdawać w żaden "układ".
Tak więc 2 godziny później po całkowitym rozpakowaniu i ponownym zapakowaniu Poloneza ruszyliśmy dalej.
Trasa Użhorod - Mukaczewo - Czerniowce - Kamieniec Podolski przez bajeczne krajobrazy Gorganów, Polonezem leniwie toczącym się górskimi serpentynami była bardzo przyjemnym epizodem podróży. Zielone, wyjątkowo pofałdowane, gdzieniegdzie przedzielone osadami ludzkimi i okraszone wypluwającymi chmury czarnego dymu kominami przemysłowymi pasmo Karpat Wschodnich zapisało się w naszej pamięci jako obowiązkowe miejsce do ponownego odwiedzenia.
Pierwszym ważnym punktem na trasie naszej wycieczki była Twierdza Chocim. Ta monumentalna fortyfikacja zbudowana jeszcze za czasów Rusi Kijowskiej, przechodziła z rąk do rąk i tak w historii twierdzy zapisał się okres ruski, mołdawski, ukraiński, polski, turecki, rosyjski oraz rumuński. Twierdza wraz z pobliskim Kamieńcem Podolskim uważane były w XVII wieku za bastiony chrześcijaństwa - dalej na południowy wschód za nimi rozciągało się budzące grozę imperium Allacha. Twierdza pojawia się w zakończeniu "Pana Wołodyjowskiego" - w listopadzie 1673 pod murami chocimskiej twierdzy hetman koronny Jan Sobieski rozgromił w proch, jak pisze Sienkiewicz, turecką nawałę.
Na dziedzińcu warowni podszedł do nas 15 letni chłopiec i zapytał po Polsku czy nie zabierzemy go do pobliskiego Kamieńca Podolskiego. Jako że właśnie tam jechaliśmy pozwoliliśmy mu zająć miejsce na pokładzie naszego automobilu. Siergiej, tak się nazywał, okazał się całkiem ...