Strona główna » Słowacja » Tatry Zachodnie - Otargańce - przepiękne i mniej znane

Grań Otargańców, boczna grań w słowackich Tatrach Zachodnich, jest rzadko odwiedzana przez turystów. Powoduje to wyczerpująca suma podejść (aż 1 800 m!), miejscami szlak silnie eksponowany. Grań Otargańców wznosi się wysoko ponad dnami sąsiednich dolin: Jamnickiej i Raczkowej. Powoduje to że z wysokich szczytów Otargańców roztaczają się najładniejsze panoramy widokowe w Tatrach Zachodnich. Szczególnie efektownie prezentują się stąd Rohacze, Bystra i Barańce oraz wapienne masywy Bobrowca, Pewną trudność sprawia dotarcie do skrzyżowania nieopodal Przybyliny blisko wylotu dolin Raczkowej i Jamnickiej. Trzeba z niego dojść szosą jeszcze około 3,5 km, my dojechaliśmy naszym busem. Odbiega ona od znajdującego się w grani głównej Jarząbczego Wierchu. Jest to poszarpana grań, w której wyróżnia się kilka szczytów i przełęczy. Na rozwidleniu dróg ta w lewo prowadzi w Dolinę Jamnicką. My poszliśmy w prawo w Dolinę Raczkową. Kawałek dalej, na kolejnym rozstaju na małej polanie nastąpił podział grupy. Szlak zielony wybrała tylko część grupy (grań Otargańców), pozostali powędrowali doliną wzdłuż Raczkowego Potoku.

Tatry Zachodnie - Otargańce - przepiękne i mniej znane

Bialyzibi
2008-03-03 14:48:38

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 3/5

Ocena 3.33 z 5.00. 3 głosów oddanych

Dzień rozpoczynamy tradycyjnie bardzo wcześnie czyli śniadaniem o godz. 6.30. Tym razem jedziemy daleko, chcemy dotrzeć przez Przybylinę do wylotu dolin Raczkowej i Jamnickiej. Serpentynami zjeżdżamy do Liptowskiego Mikulaszu, Jezioro Liptowskie jeszcze śpi, pogrążone w porannej mgle. W panoramie dominują szczyty Tatr Niżnych. Mijamy Mikulasz, z drogi nr.18 skręcamy na drogę nr.537, dojeżdżamy do Pribyliny. Nie wjeżdżamy jednak do niej, słabo oznakowany drogowskaz kieruje nas do Raczkowej Doliny. Parkujemy na parkingu górskiego schroniska Oreśnica. Uzupełniamy (nie bez problemu) zapasy wody na dalszą wędrówkę. Woda czysta była tylko na campingu i to ostatnie 2 i pół (!!) butelki. Przez pół godziny wędrujemy drogą leśną Wąskiej Doliny. Nie ma sensu ciągnąć całej sporej grupy na grań Otargańców. Ostatecznie na tą trudniejsżą wędrówkę decyduje się osiem osób. Od rozejścia Niżnia Łąka ( 944 m npm) ich szlak szybko wspina się żeby wprowadzić ich na Małe Otargańce ( 1714 m npm) Kolejno zdobywają Niżnią Magurę (1920 m npm), Pośrednią i Wyżnią Magurę ( 2095 m npm) Grupę zdobywców prowadzi ponownie Piotrek, nieco liczniejsza druga grupa podąża Raczkową Doliną. Różnica wysokości jest ogromna, gdy oni przekraczają 2000 m npm my nie jesteśmy jeszcze na 1400 m npm. Oni wędrują za znakami zielonymi, nasz szlak wyznakowany jest kolorem zółtym. Na polanie Ostrzyca stoi wiata, tam spożywamy drugie śniadanie. Z lewej strony szlaku przez cały czas towarzyszy nam malownicza grań Otargańców. Grzbiet upstrzony jest malowniczymi skałkami.Miejscami widoczna Z ich relacji wynika że do wysokości Raczkowej Czuby (Jakubina 2194 m npm) nie istniał problem zaśnieżenia szlaku. Dopiero po przejściu drugiego co do wysokości szczytu w Tatrach Zachodnich warunki wędrówki znacznie się pogorszyły. W okolicach Jarząbczego Wierchu (2137 m npm), na szlaku granicznym aż do Kończystego Wierchu ( 2002 m npm) śnieg utrudniał wędrówkę. Szlak zółty od polany Ostrzyca stał się jeszcze bardziej malowniczy albowiem towarzyszył nam Raczkowy Potok. Panorama stawała się bardziej rozległa, piętro kosodrzewiny także powoli zanikało. Na wysokości 1440 m npm stoi szałas, szlaki się rozchodzą, rozejście nazywa się Koliba pod Klinom. W prawo szlak zielony prowadzi wzdłuż Gaborowego Potoku na Gaborową Przełęcz. Jest też odejście na Błyszcz i Bystrą ( 2248 m npm) Wymieniona przełęcz oraz wspomniane szczyty były solidnie przysypane śniegiem. Stanowiły kontrast dla naszego żółtego szlaku prowadzącego Zadnią Raczkową Doliną. Zaczęły się pojawiać oczka wodne, szlak biegnie przepięknie tuż przy brzegu rwącego potoku.Tylko jego szum zakłóca ciszę wszechobecną w całej dolinie. Po solidnym podejściu ( prawie 300 m w górę) osiągnęliśmy wysokość 1717 m npm. Na tej wysokości w malowniczej scenerii gór wysokich położone są Raczkowe Stawy. Ochotnicy zdobywali jeszcze Starorobociańską Przełęcz (1975 m npm) Przez nią grupa wysokogórska dotarła do Raczkowej Doliny. Wędrując naszymi śladami zgłosiła się z pół godzinnym poślizgiem w Oreśnicy. Po długiej wędrówce piwo w tym schronisku najlepiej gasiło pragnienie wędrowców. Satysfakcja była wielka, dwa zasadnicze cele wycieczki zostały osiągnięte. Poznaliśmy mało znaną, rzadko odwiedzaną przez turystów malowniczą grań Otargańców. Wiele satysfakcji kazdemu sprawi wędrówka jedną z najpiękniejszych tatrzańskich dolin- Raczkową Doliną.