Strona główna » Ukraina » Najbliższy ze wschodów

Reportaż literacki z Ukrainy Zachodniej, sierpień/wrzesień 2007.

Najbliższy ze wschodów

Blackwell
2008-02-13 22:08:05

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 4/5

Ocena 3.78 z 5.00. 9 głosów oddanych

Schultza. Z jego słowem ciężko się zmierzyć:

"Rynek był pusty i żółty od żaru, wymieciony z kurzu gorącymi wiatrami, jak biblijna pustynia. Stare domy, polerowane wiatrami wielu dni, zabarwiały się refleksami wielkiej atmosfery, echami, wspomnieniami barw, rozproszonymi w głębi kolorowej pogody. Zdawało się, że całe generację dni letnich obtłukiwały kłamliwą glazurę, wydobywając z dnia na dzień wyraźniej prawdziwe oblicze domów, fizjonomię losów i życia, które formowało je od wewnątrz. Teraz okna oślepione blaskiem pustego placu, spały; balkony wyznawały niebu swą pustkę; otwarte sienie pachniały chłodem i winem."

Wszedłem na krótki moment do drohobyckiej fary. W ręku miałem przewodnik napisany po polsku. Bez słowa podszedł do mnie kościelny, Stanisław Wieniarz. Zaczął snuć historie, przeróżne, przedziwne, tutejsze. O mieście, o kościele, o dzwonnicy i o Schultzu. Emanował spokojem, nic nie chciał, poza przekazaniem paru zdań historii. Jego oczy nie błyszczały pasją, miał wyraz twarzy człowieka spełniającego swój obowiązek. Gestykulował rzadko i nieznacznie, po polsku mówił świetnie. Na koniec chciał mi sprzedać obrazki Przenajświętszej Panienki. Mówił, że na kościół. Nie chciałem Panienki, bez słowa pożegnania odszedł urażony. Spokojny i leniwy w swym urażeniu.

Noc spędziłem w domu pana Stanisława Czapli. Niezwykle otwarty starszy człowiek dał mi schronienie za niewielkie pieniądze. Dorabia sobie w ten sposób. Po polsku mówił znakomicie. Co dzień czyta ewangelię w kościele polskiej parafii rzymskokatolickiej w Truskawcu. Jest tam też kościelnym. Uśmiech nie schodził mu z twarzy przez cały czas. Jego żona, potężna głośna kobieta nieco go terroryzowała. W domu czuć było respekt pana Stanisława. Lecz ona była niegroźnie zaborcza. Wynikało to raczej z pewności siebie i życiowego doświadczenia, niż z chęci panowania ...