Strona główna » Norwegia » LOFOTY - wędkowanie za kołem polarnym

LOFOTY - wędkowanie za kołem polarnym

LOFOTY - wędkowanie za kołem polarnym

Uryn
2008-02-10 16:38:39

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 3/5

Ocena 3.10 z 5.00. 10 głosów oddanych

niszczył statki i zabijał ludzi. W tamtych czasach próba przepłynięcia w okresie pływu wątłym stateczkiem Cieśniny Mesyńskiej musiała zakończyć się katastrofą. Współcześnie locje ratują żeglarzy, ale wiry pływowe nie zmieniły się. Podobno tak głęboko wzburzają tam wody, że często na brzeg wyrzucane są… ryby!

Najbliżej nas najwyższe pływy zachodzą w zatoce St. Malo we Francji, gdzie przekraczają one 10 m. „Normalnym” – Atlantyckim wydają się nam cykle dzienne składające się z dwóch przypływów i odpływów, ale na świecie nie ma takiej stałej reguły i lekceważone bywa działanie księżyca.

To księżyc wywiera większy wpływ na zjawisko pływów niż słońce. W miarę jak wschodzi każdego dnia średnio o pięćdziesiąt minut później niż dnia poprzedniego, odpowiednio opóźniają się i pływy. Ich wysokość również zmienia się w zależności od przybywania i ubywania go w cyklu miesięcznym. Dwa razy w miesiącu, gdy widnieje na niebie jako srebrna nitka (lub, gdy mamy pełnię) występują najsilniejsze pływy, o najwyższych zmianach poziomu wód. I również dwa razy w miesiącu, gdy księżyc znajduje się w kwadrach i przyciąganie jego i słońca są przeciwstawne to mamy pływy umiarkowane.

Pływy są jednak zjawiskiem znacznie bardziej skomplikowanym niż wynikałoby to z powyższych wywodów. Wpływ słońca i księżyca komplikuje fakt, że każdy zbiornik ma swój własny okres i zakres wahań, zależny od jego głębokości, długości i ukształtowania. Paradoksem pływów jest fakt, że istota ich ma naturę kosmiczną, natomiast charakter i siła jest sprawą lokalną, wykazującą zdumiewająco wielkie różnice nawet na bardzo krótkich odległościach brzegu, bowiem decydujące znaczenie ma właśnie topografia terenu.

W Norwegii obserwujemy wyraźne pływy, często wielometrowe. W trakcie silnych pływów morskich ( szczególnie ...