Strona główna » Polska » Mój Czwarty Karpacki Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy

Relacja z Czwartego Karpackiego Finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy

Mój Czwarty Karpacki Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy

Kuba Terakowski
2008-02-05 19:26:18

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 3/5

Ocena 3.00 z 5.00. 6 głosów oddanych

stronę Kuźnic, w momencie gdy RMF informuje, że z powodu halnego kolejka na Kasprowy nie kursuje. A na Grześka i Tomka czekają już bezpłatne bilety... Uzgadniamy, że na wszelki wypadek sprawdzą wiarygodność dziennikarzy i żegnamy się, jadę na Palenicę Białczańską, z "zapowiedzianą inspekcją" u wolontariuszy w Morskim Oku. Dzwonię do Grześka, są już na Kasprowym, halny wiał wczoraj... Grunt to rzetelna informacja... :)

Droga do Morskiego Oka, aż do Włosienicy jest rozpaczliwie oblodzona. Sobotni deszcz zamienił ją w kilkukilometrową ślizgawkę. Posuwam się więc (bo trudno to inaczej nazwać) powoli do góry, podziwiając w duchu gdańszczanki, które wczoraj wędrowały tędy po ciemku, objuczone ciężkim bagażem. Wstępuję na Wantę - to leśniczówka, w której miałem bazę, gdy pracowałem jako sezonowy strażnik wolontariusz w TPN. Nie ma gospodarzy, lecz spotykam "leśnego" z Pięciu Stawów, który proponuje mi podwiezienie na Włosienicę. Nie bronię się, wszak w interesie Orkiestry jest abym jak najszybciej przybył do schroniska... :)

Tuż przed południem docieram do Morskiego Oka. Pomagam trochę w prowadzeniu sklepiku i kweście, lecz nie możemy tu zbyt długo zabawić, bo Magda wraca nocnym autobusem do Gdańska, to dopiero jest maraton - wyrazy uznania i podziwu! W schronisku zostają Ania i Marek - "moi" wolontariusze z Krakowa, a ja z Magdą i Dorotą schodzę z powrotem. Po drodze dziewczyny, niezależnie od orkiestrowych serduszek, rozdają też bursztyny i muszle, głośno i pogodnie manifestując swoje pochodzenie. Na Zakręcie Ejsmonda spotykamy ekipę TVN, przyjechali tu specjalnie dla nas. Z zapartym tchem słucham jak Magda przed kamerą tłumaczy dlaczego wolontariusze z Gdańska kwestują w Tatrach. To proste, bo przecież według góralskich legend Morskie Oko ma podziemne połączenie z morzem (inna sprawa, że - nie wiedzieć czemu - z Adriatykiem) i gdy sztorm osiąga 10 stopni ...