Strona główna » Polska » Mój Czwarty Karpacki Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy

Relacja z Czwartego Karpackiego Finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy

Mój Czwarty Karpacki Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy

Kuba Terakowski
2008-02-05 19:26:18

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 3/5

Ocena 3.00 z 5.00. 6 głosów oddanych

Rycerzowa, Turbacz, Wielka Racza. Najdłuższa i najbardziej emocjonująca jest licytacja w schronisku PTTK na Hali Krupowej, tam - jak zawsze podczas Karpackich Finałów WOŚP - rywalizują ze sobą członkowie Klubu "Beskidzkie Wertepy". Skutecznie, bo dzięki nim do skarbonek trafia ponad 3000 zł. Jeszcze tylko na Hali Miziowej - z powodu braku turystów - aukcja zostaje przełożona na niedzielę, co - jak się okaże - było doskonałym posunięciem. Mam nadzieję, że dokładniej o przebiegu "Czwartego..." w poszczególnych schroniskach napiszą "moi" wolontariusze.

Idę spać o pierwszej, wstaję o czwartej. Wsiadam w pierwszą "ósemkę" do Borku Fałęckiego, skąd rusza Trzeci Marsz Dla Orkiestry. W tramwaju, pomimo wczesnej pory jest tłoczno, to nocni "imprezowicze" wracają do domów. Wyglądają tak ponuro, że nie mam ochoty kwestować wśród nich, chociaż o godz. 5.20 miałbym szansę być pierwszym wolontariuszem w Krakowie... W Borku rozdaję identyfikatory, skarbonki i serduszka uczestnikom Marszu, przed nimi 50 kilometrów kwestowania. Z Grześkiem i Tomkiem jedziemy do Zakopanego, tam orientuję się, że w Borku rozdałem wszystkie serduszka... Dzwonię do "centrali" w Warszawie, pytam o adresy zakopiańskich Sztabów WOŚP, nie wiedzą... Dzwonię na policję, wiedzą... Jedziemy! Przed Sztabem stoi kilku wolontariuszy, lecz nie mają żadnych materiałów, wciąż czekają na szefa. A pomyśleć, że nam udało się już przyjechać tutaj z Krakowa... Zauważamy jednak dziewczynę z plikiem serduszek, mówi, że jako jedyna dostała je w przeddzień Finału. Bałamucimy ją skutecznie, oddaje nam wszystkie serduszka, kto wie, czy nie ze swoim własnym włącznie... Wszak ma się ten urok osobisty... A poważniej: bardzo dziękuję za bezcenną pomoc tej nieznajomej wolontariuszce ze Sztabu WOŚP w Gimnazjum nr 1 w Zakopanem. Mam nadzieję, że nie miała przez nas kłopotów.

Wsiadamy do samochodu i ruszamy w stronę ...