Bułgaria 2006 - diariusz wędrowca.

Wyświetlono razy (ostatnio: )

było niezwykle ciężko. Jak na Wichrenie (2914mnpm) zobaczyliśmy w dole schronisko, wziąłem ostatni łyk wody i zaczęliśmy schodzić, a właściwie pomykać w dół, w stronę wody. Zejście było długie - ok. 2h i okropnie strome, ale wreszcie dotarliśmy i czekała nas nagroda - Coca-Cola - cudowna rzecz - w płynie i słodka- tego pragnąłem przez całą trasę.
Wieczorem wyszliśmy na ławeczki koło schroniska obejrzeć zmrok zapadający w dolinie i siorbnąć trochę bułgarskiego piwka. Piwko miało być w ograniczonym zakresie ponieważ następnego dnia czekał nas kolejny dzień wyczerpującego marszu. Jednak dosiadł się do nas wesoły i porządnie już podpity młody Bułgar. Za nic nie chciał nas puścić spać i choć max piździło siedział w samym t-shircie i stawiał nam kolejki miejscowego piwa - Piryńsko. Trochę bąkał po angielsku, ale generalnie żył w przeświadczeniu, że my rozumiemy każde jego bułgarskie słowo. Nie krępował się zatem i coś długo i namiętnie nam klarował, a my tylko popijając piwko uśmiechaliśmy się i dadaliśmy wesoło.

3.09
Mieliśmy wyjść wcześnie a skończyło się na starcie o 9.30. Kierunek Tevno Ezero.. Trasa miała być krótka najwyżej 5 h. Skończyło się na 7,5h. Widoków opisać nie zdołam - to trzeba zobaczyć. Ta monumentalność, te granie, przełęcze, przepaście. Przygodą dnia było to, że Adam, chcąc wędrować swoim rytmem samotnie, został daleko w tyle. Nie wiedział że trochę zaniżyliśmy czas marszu i konsekwencją przydługich postojów było to że na trasie 7 godzinnej został ok. 3 godziny w tyle. Skończyło się tak, że my - Tomki, najedzeni i zadowoleni czekaliśmy na niego w schronisku do godziny 20. Po zapadnięciu zmroku, kiedy Adama wciąż nie było zabraliśmy czołówki i skoczyliśmy po niego na najbliższą przełęcz. Martwiliśmy się ponieważ Adama jedynym źródłem światła była zielona dioda wmontowana w zapalniczkęJ ...

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imię:

Twój komentarz:

Bułgaria - wybierz obszar, który cię interesuje: