Strona główna » Chiny » OD PEKINU DO PEKINU (część pierwsza).

Decyzja zapadła szybko, po prostu postanowiliśmy „jedziemy” i jak pomyśleliśmy, tak zrobiliśmy, mimo wielu przeciwności losu i porad innych. Wyjechaliśmy do Chin tylko we dwoje, tuż przed ślubem, za to z ambitnym planem zobaczenia wszystkiego, co dla nas najcenniejsze w tym kraju. Zobaczenia tego „innego” świata własnymi oczami i o własnych siłach, bez pośrednictwa agencji czy przewodników. Chwilami nie było łatwo, ale dzięki temu bardziej doceniamy NASZĄ chińską wyprawę i wciąż tęsknie spoglądamy w kierunku chińskiej ziemi, która stała się NASZYM RAJEM na ziemi. W tym kraju, bowiem, każdy znajdzie coś dla siebie.

OD PEKINU DO PEKINU (część pierwsza).

Boncol
2008-01-26 20:28:16

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 4/5

Ocena 3.67 z 5.00. 6 głosów oddanych

DZIEŃ PIERWSZY
Poranne przebudzenie o godzinie 4:30, planowany wyjazd z domu 5:15, ale oczywiście opóźniony, jak zwykle przeze mnie (kobiety tak mają). Na szczęście na dworzec w Katowicach zdążyliśmy bez problemu i punktualnie o 6:00 wyruszyliśmy IC do Warszawy. Na lotnisko im. Fryderyka Chopina dojechaliśmy wcześniej już zamówioną taksówką, która czekała na nas - koszt 35 zł.
Ze względów ekonomicznych wybraliśmy Aeroflot, mimo przedziwnych historii na jego temat, w końcu do odważnych świat należy!!! No właśnie należy, ale niekiedy, tak jak w naszym przypadku, z godzinnym opóźnieniem. Odprawa na lotnisku poszła sprawnie, zajmowanie miejsc także, jednak gdy już się usadowiliśmy na swych miejscach ogłoszono komunikat, że należy wysiąść i zidentyfikować własne bagaże (wskazać które lecą z nami do Moskwy). Reszta lotu bez niespodzianek, jednak przy lądowaniu odczuwaliśmy lekki niepokój, mając w pamięci tyle różnych opowiadań o chlubie rosyjskiego lotnictwa.
Lot trwał 90 minut, ale dzięki strefom czasowym, w Moskwie wylądowaliśmy o 16:00 lokalnego czasu (w Polsce 14:00). Planowany start do Pekinu dopiero o 22:25, mieliśmy więc sporo czasu na zaznajomienie się z Szeremietiewem - zacnym reliktem komunizmu. Więźniowie turystyczni, uwięzieni na lotnisku, bez dostępu do świeżego powietrza (wszędzie słabo działająca klimatyzacja), ze zbyt małą ilością krzesełek w poczekalniach. 17:12 - desperacja (już!!!) popycha nas do nauki angielskich słówek ze słownika - codziennie jedna literka - twarde postanowienie, jak zwykle nie dotrzymane. Wreszcie wzywają nas do checkpointu i tam kolejny desperacki pomysł na spędzenie czasu - Tomek uczy mnie czytania cyrlicy, skutecznie mniej lub bardziej.
No i wreszcie wejście na pokład samolotu - lot trwał 7 i pół godziny, z dość znacznymi turbulencjami niemal przez cały czas, co nie przeszkadzało ...