Strona główna » Armenia Gruzja » Gruzja i Armenia - zemleduch jedzie zwiedzać świat.

Relacja dzień-po-dniu.

Gruzja i Armenia - zemleduch jedzie zwiedzać świat.

Zemleduch
2008-01-23 18:21:26

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 4.77 z 5.00. 13 głosów oddanych

(bo jako że byli już mega wstawieni, argumenty zupełnie nie docierały), wkońcu widząc bezowocność swoich nagabywań alkoholowych, usiedli na podłodze i zaczeli sami ciągnąć tą wódkę. Gdzieś tak w połowie drogi nagle do pokoju wszedł słaniając się na nogach Wawka, poprosił o setkę, golnoł i poszedł. Robert stwierdził, że rano bedzie wpełni zdrów. Kontynuowali swoje zajęcie, do momentu gdy Robert miał problem z wypowiedzeniem składnego zdania, wtedy próbował wstać. Nie udało się, więc zaczął się wyczołgiwać z pokoju, sklepikarz mu pomógł i tyle było wydarzeń nocnych. Mariusz mówi, że dali mu zasnąć ok. 4.30. No dobra a ja się o 8 budze, a uśmiechnięty Robert prosi mnie na śniadanie, które właśnie przygotował. A kilka chwil później zbieramy się, odbieramy pełną siatkę warzyw z ogródka, którymi obdarowuje nas Robert na drogę (pomidory, papryki i bakłażany), żegnamy się z Wawką i wsiadamy do fury, bo nasz towarzysz libacyjny obiecał nas odwieżć na szosę. Dojechaliśmy, wyładowaliśmy się, pożegnaliśmy się i czekamy na stopa. Ale widocznie coś nas mocno związało z Robertem bo zaraz pojawia się ponownie, samochód nie chce odpalić, więc pchamy go do stacji paredziesiąt metrów dalej, żeby zatankował trochę. Wracamy do plecaków i łapiemy dalej. A tu: niespodzianka - ponownie Robert - chodźcie spróbujcie mnie wziąć na pych. No dobra. Kilkanaście prób i nie idzie. Zaangażowaliśmy też jednego kilenta stacji, raz za razem i wskońcu się udało. Robert odjeżdża, a my wracamy do naszych plecorów. Upał, skwar, kurz i pył. Szosa wielka i ważna ale samochodów jakby niewiele. Stoimy i myślimy co dzisiaj będziemy robić, gdzie nas los tym razem rzuci. Plan jest taki: spróbować dotrzeć do Tatewu, ale gdzie tego wieczoru bedziemy nocować - nigdy nam się tego nie udało przewidzieć. Po pewnym czasie zatrzymuje się samochód. Mała osobówka, z młodym małżeństwem, rosyjski ...

Strona: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 [45] 46 47 48 49 50 51 52 53 54

Tak mnie ta opowieść wciągnęła,że zaczęło świtać.Szkoda,że jestem chyba ze dwa razy starsza od autora,bo chyba już na takie trudy podróży bym się nie odważyła.Ale czytając te wspominki czułam się jakbym była w Gruzji.Język autora rewelacja.

Irena, 2009-11-11 04:41:22