Strona główna » Szwajcaria » Sylwester w drodze....

....Podróże są moją pasją- pisanie o nich- hobby....

Sylwester w drodze....

Weronika Bieńko
2008-01-20 19:05:27

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 4/5

Ocena 4.27 z 5.00. 15 głosów oddanych

Niedługo będzie to tradycją. Sylwester- wyjazd na Taize. Co roku w inne miejsce. Co roku inni ludzie. Co roku nowe doznania.
Tym razem padło na Szwajcarię. Kraj górzysty, odcięty od politycznego szumu Unii (chociaż do tej pory boli mnie serce, gdy przypomnę sobie, że nie dostałam stempelka w paszport!), tak bardzo zróżnicowany. Jadąc niezliczoną ilością tuneli i mostów przenoszę się w inny świat. W pamięci rysują się trasy Alp włoskich.
W ciągu niespełna dwóch miesięcy, dwa razy dane mi było przemierzać genewskie ulice. Niby przypadek. Ale, podobno, nic nie dzieje się bez przyczyny.
Z każdym kolejnym krokiem coraz to nowe miejsca zamieniały się w starych znajomych- stary Arsenał z armatami na powietrzu, na które każdy "włazi", by zrobić sobie foto, Bazylika Notce Dame- która to już w moim życiu?-, Ratusz, na którego piętro można wjechać konno, nad Jez. Genewskim trochę dziwnie komponujący się pomnik Brunswick, a po drugiej stronie Zegar z 6500 kwiatów. Idąc dalej wzdłuż brzegu doszliśmy do naszego gdańskiego Neptuna, warszawskiej Syrenki czy krakowskiego Smoka Wawelskiego- czyli Genewskiej Fontanny- Jet D'Ean. Jest ona najczęściej fotografowanym obiektem i widnieje na każdej pocztówce. Trzeba przyznać, że robi niesamowite wrażenie- 500 litrów wody na sekundę wyrzucanych 140 metrów w górę. W blasku zimowego słońca tęcza tańczy w kroplach pióropuszu.
W centrum Starego Miasta, ponad dachami budynków, króluje XII-wieczna Katedra Św. Piotra. Aby dostać się na szczyt wieży i podziwiać cudowną panoramę okalających miasto gór, trzeba pokonać 157 schodków krętym korytarzem.
Po wielu trudach (ah, ten tłum!) docieramy na miejsce. Widok rewanżuje nam wszelkie trudności. W dali fontanna i jezioro, a dookoła góry. Dla tej chwili warto było stać w kolejkach. Na szczytach biały puch, na błękicie nieba spokojnie płyną obłoki. Aparat nie stygnie. Każdy ...

Strona: [1] 2

Świetnie napisane z dużą dozą zaangażowania. Piękny rytm artykułu. Duch Taize emanuje w postaci nie tylko słów. Za odwgę i szczególny niepowtarzalny sposób pisania oceniłem tylko na 5, cóż 6 nie przewidują na tym portalu, 10 by w sklali pewnie nie starzyło. Serdecznie gratuluję!

Krzysztof, 2008-02-22 12:46:18

Brawo za odwagę pisania o tym, co się czuje i czego doświadcza dzięki osobistym kontaktom z Bogiem.
Widzę, że mimo śmierci Brata Rogera nie ustało pielgrzymowanie ku wspólnym ideom. To wspaniałe!

Eloe, 2008-02-05 13:47:41

Jestem w szoku Weronika, bo chociaż w tym roku nie było mi dane uczestniczyć w Taize, to po przeczytaniu twojego artykułu naprawdę czułam się tak jakbym tam była. Pozdrawiam!

Justyna, 2008-02-01 20:03:20

Widzę, że nie marnujesz talentu :) Fajnie, że się rozwijasz w tym kierunku, bo pamiętam jak z zapałem opowiadałaś o dziennikarstwie i podróżach :) Artykuł przeczytałam jednym tchem, prawie czułam jakbym sama tam była ;) Pozdrawiam i czekam na więcej relacji z Twoich eskapad :)

Justyna <smok>, 2008-02-01 14:25:43

Artykuł poprostu ekstra;) lekkosc pióra;D trafność. Mam nadziej,że będziemy mieli jeszcze okazje poczytać o podróżach pani Veroniki. Pozdrawiam i życzę szerokich horyzontnów!

Monika, 2008-02-01 12:56:59

Ja też tam byłam:))) i cieszę się, że ktoś tak pieknie potrafił wyrazić to co wszyscy tam przezylismy.

Marta, 2008-02-01 07:00:43

Musze przyznac, że czytałam z przyjemnością. "To sie czuje", pasja, zaangażowanie, hmmm mam nadzieje,ze bedzie mi dane zobaczyc kilka"prywatnych" zdjec;)

Wiola, 2008-01-31 21:16:02

Swietny artykuł oddający piękno zarówno Szwajcarii jak i skupieniu i modlitwie. Jest w Szwajcarii tyle pięknych i niebezpiecznych miejsc, że człówiek obcujac z tą przyrodą nabiera szacunku dla życia i dystansu do wielu spraw. NIe napisałaś tylko ile pieniędzy trzeba zaoszczędzić na taki wyjazd.

Helena, 2008-01-25 19:59:14