Strona główna » Turcja Syria » Dziadding to Syria 2007

Relacja z wyprawy do Syrii

Dziadding to Syria 2007

Arokonaro
2008-01-13 22:41:28

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 5.00 z 5.00. 4 głosów oddanych

bogactwo władców imperium osmańskiego. Sale pełne przecudnych zdobień, ogrody, zbiory biżuterii. Złoto, rubiny, szmaragdy. W ogromnych ilościach. A to wszystko nad wzniesieniem górującym nad Cieśniną Bosfor. Ci to mieli życie:) Za harem trzeba było zapłacić kolejne 8USD, więc już nie weszliśmy. Baliśmy się, że jeśli ceny w Syrii zmieniły się tak jak w Turcji to nam zabraknie pieniędzy w połowie drogi.
Wróciliśmy do hostelu, zostawiliśmy nawet aparat i poszliśmy na zakupy na Wielki Bazar. Potem wróciliśmy na neta i odpoczynek. Tak przyjemnie minął nam dzień 6:)

Dzień 7
Wstajemy wcześnie, schodzimy na śniadanie, jemy do oporu i wyruszamy na dworzec kolejowy Haydarpasa po drugiej stronie Bosforu. Prom kosztuje 1,5YTL i dopływa pod dworzec, ale my o tym nie wiedzieliśmy i wysiedliśmy koło dworca autobusowego Harem.
Dzięki temu mogliśmy trochę pozwiedzać azjatycką (geograficznie) część miasta. W sumie nic szczególnego tam nie ma, ale są fajne uliczki, które wyglądają jak z filmów o San Francisco. Pnące się w górę i spadające w dół z dziesiątkami poparkowanych pół na pół na jezdni i chodniku samochodów. Dochodzimy do naszego celu i jak zwykle mamy niebywałe szczęście. Biletów do Izmiru dzisiaj nie ma. Trzeba się wracać (w większości po górkę) na otogar Harem.
Harem - kilkadziesiąt kas różnych przewoźników, setki naganiaczy krzyczących "Ankara! Ankara!" albo "Izmir! Izmir!" z charakterystycznym akcentem. Po zakupie biletu za 30YTL (oczywiście po targach i chodzeniu od biura do biura oraz tłumaczeniu, że tamci nam oferują bilet za tyle i tyle) mamy jeszcze 2 godzinki wolnego. Idziemy do pobliskiego parku i siedzimy. Kontemplujemy upływa czasu. Harmonizujemy się z jego prędkością. W taki trans wpada się najczęściej w autobusach i pociągach na dalekich trasach, ale i tu się udało, zatem nie nudziliśmy się.
Wracamy na peron. ...