Strona główna » Słowacja » Niżne Tatry

To była niezwykle atrakcyjna wycieczka której celem było ,mniej znane ale malownicze pasmo Niżne Tatry leżące na Słowacji w Karpatach Zachodnich. W krótkim czasie poznaliśmy najwyższe szczyty tego pasma Dumbier, Chopok, Derese. Wszystkie powyżej 2000 m npm a więc Niżne Tatry nie możan zaliczyć do gór niskich. Wycieczka miała niezwykle bogaty program krajoznawczy. Poznaliśmy Liptowski Mikulasz, Święty Krzyż z cennym zabytkowym kosciołem drewnianym. Pojechaliśmy do górskiej wioski Vlkolinec zapisanej w rejestrze zabytków UNESCO. Relaksując się pływaliśmy statkiem wycieczkowym po Zalewie Liptowskim , kąpaliśmy się w kąpielisku termalnym .Tych atrakcji było znacznie więcej, inne opisane zostały w tej relacji.

Niżne Tatry

Lasy, Puszcze, Parki Narodowe, Dżungle ...

Bialyzibi
2008-01-13 14:40:09

Wyświetlono razy (ostatnio: )

Niżną i Wyżnią Bokę oraz Bystrą dojechaliśmy do centrum turystycznego Srdiecko. Wyciągiem krzesełkowym podjeżdżamy powyżej ściany lasu do Magistrali Kosodrevina . Tą to magistralą czyli szlakiem niebieskim chcemy dojść na najwyższy szczyt Tatr Niskich - Dumbier ( 2043 m npm) Grupa nie jest jednolita jeśli chodzi o sprawność w pokonywaniu górskich szlaków. Wyciąg kursuje tylko do godz.16.00 Z tego powodu połowa wycieczkowiczów decyduje się po przejściu około godziny magistralą zawrócić i zjechać w dół do Srdiecka. Kilka osób postanowiło dojść szlakiem niebieskim do schroniska -Chaty generała M.R .Stefanika To im się udało ale nie zdążyli na wyciąg krzesełkowy. Zostali w ten sposób zmuszeni do zejścia żółtym, dosyć karkołomnym szlakiem biegnącym pod wyciągiem. Przy rozejściu na Krupovą Przełęcz (1760 m npm.) zapadła decyzja że ja, Grażynka i Piotrek wędrujemy wyżej. Po niespełna 30 minutach wędrówki po ogromnych blokach skalnych ( szlak czerwony i zielony) weszliśmy na Krupovą Przełęcz (1921 m npm) Na niej zrobiliśmy pierwsze zdjęcie Dumbiera. Dzieliło nas od niego nieco ponad 30 minut wędrówki szlakiem czerwonym. Wreszcie doszliśmy, uczucie ulgi, "cichej radości" że zdobyliśmy najwyższy punkt w tym masywie górskim. Jest to potężny granitowy masyw ze stromymi północnymi ścianami i żlebami do kotłów lodowcowych (ściany 500 m) Ze szczytu Dziumbira rozpościera się dokoła rozległy widok, nie było jednak czasu na podziwianie panoramy. Ciemne chmury pojawiły się na niebie, towarzyszył im pomruk nadchodzącej burzy. Kilka zdjęć jest jakby nie oświetlonych ale charakterystyczny krzyż dwuramienny na szczycie widać bardzo wyraźnie. Małe "co nieco" ( jedzenie i picie) i "spadamy" bo burza daje znać o sobie coraz donośniejszymi pomrukami piorunów. Skończyło się jednak na "ostrzeżeniu", burza nie zaszalała nad naszymi głowami. Natomiast zejście szlakiem zielonym na odcinku ...