Strona główna » Mongolia » Gobi, baktriany i łowca dinozaurów na żaglowozie

Z ogromną satysfakcją dowiedziałem się, że jednak… w końcu… po dwudziestu latach, pod patronatem Odyssei wyrusza do Mongolii - na Gobi, wyprawa żaglowozowa. Kolejna polska wyprawa na kołach i pod żaglami. Jeszcze bardziej ambitna, dłuższa i cięższa niż ta z 1978 roku.
Pozdrawiam serdecznie Uczestników…
Bolek Uryn

Gobi, baktriany i łowca dinozaurów na żaglowozie

Uryn
2008-01-07 20:44:22

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 5.00 z 5.00. 3 głosów oddanych

suchy nawóz bydlęcy; w niektórych rejonach tylko ten ostatni jest osiągalny. Pali się zresztą doskonale, jest bezwonny i daje dużo ciepła. Do zbierania używa się specjalnych, pękatych koszy oraz małych lekkich widełek, o płaskich, drewnianych zębach; piramidy placków koło jurt są typowym obrazkiem.

Mogłem też przekonać się o walorach smakowych tarbagana, gdy zostałem zaproszony na degustację mięsa przyrządzonego na tutejszy sposób. Polegało to na tym, że porcjowane mięso, tłuszcz i przyprawy [dziko rosnącą stepową cebulę i czosnek] włożono do metalowej bańki, a następnie dorzucono do niej kilka okrągłych, rozpalonych do czerwoności kamieni. Po 30 minutach znakomita potrawa była gotowa.

Ze względu na moje wcześniejsze doświadczenia z Gobi nie mieliśmy specjalnego problemu z zaopatrzeniem w wodę. Płytko położone warstwy wodonośne pozwalają aratom na kopanie śródpustynnych studni, niezbędnych dla pojenia bydła. Spotykaliśmy ich wiele. Postój przy takim źródełku był błogosławieństwem, a zapas wody pozwalał na kontynuowanie rajdu.

W miarę upływu czasu i pokonywania trudnego terenu coraz większym zaufaniem darzyłem swój żaglowóz. Pojazd okazał się doskonale przystosowany do warunków stepu czy pustyni. Przy szybkości wiatru około 16 m/s. przekraczałem żaglowozem szybkość 80 km/godz. Należało jedynie uważać na kamienie czy kopce porośnięte kolczastymi krzewami. Przy tej szybkości nieodzowne było stosowanie szybowcowych pasów bezpieczeństwa. Trochę kłopotu sprawiało nam przeprawianie się przez przeszkody terenowe, takie jak na przykład sajry - łożyska wyschniętych rzek. Nasze pojazdy były bowiem zbyt ciężkie, aby móc je samodzielnie pchać i musieliśmy korzystać z pomocy pasterzy.

Kierując się wskazaniami kompasu przemieszczaliśmy się jednak bardzo szybko. Przy szybkości podróżnej około 50 km/godz. tempa nie wytrzymywali ...