Strona główna » Albania Polska Rumunia Słowacja Ukraina Węgry Wyspy Owcze » WYPRAWA NA STARYCH MOTOCYKLACH DO TRANSYLWANII

Wiadomo, Polak potrafi...Na każdym Trupie dojedzie wszędzie gdzie się da. Wyprawa jest o Łamaniu stereotypów dotyczących awaryjności starych polskich motocykli. Polecam.

WYPRAWA NA STARYCH MOTOCYKLACH DO TRANSYLWANII

Ramok49
2007-11-27 18:40:53

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 4/5

Ocena 4.17 z 5.00. 12 głosów oddanych

Wielu Europejczyków nie wie gdzie znajduje się Polska a w Rumunii są wg. nich tylko wampiry i cyganie. Mity!
Zwiedzamy Alba Julia, starą rzymska stolicę prowincji cesarstwa, starannie dobraną strategicznie. Wkoło pustkowia i łąki wypalone słońcem a na horyzoncie kolejne pasma gór. Kiedyś niesposób było zaskoczyć mieszkańców tego miasta- starożytnego Apullum. Zwiedzamy potężną cytadelę, jedną z najlepiej zachowanych w Europie- Alba Karolina wzniesioną na polecenie cesarza Karola IV, pałac książęcy i renesansowy, pałac Niclosa i Apora. Na terenie cytadeli wspaniała gotycka katedra z grobowcem księcia Jana Huynadego i królowej Izabeli Jagiellonki oraz cerkiew koronacyjna królów Rumunii. Z Alby Julia dobra droga prowadzi na wschód w kierunku Sighisoary przez Medias...
Tereny zdumiewająco zróżnicowane wielo kulturowo. Na horyzoncie widzimy zamek na wzgórzu. Gest ręki i już zmiana trasy o ok.15km. Krętymi uliczkami wioski wjeżdżamy na wyczucie i oto stoimy przed kamiennym kościołem obronnym jak się okazało z XII, w, który nigdy nie był przerabiany. Zachował do tej pory formę dwunastowieczną, jednak niestety nie ma go na żadnej mapie. Po chwili zbiega się dzieciarnia i przychodzi dwóch mężczyzn- potomków niemieckich sasów, którzy założyli ta wieś jak wiele innych w regionie. Większość z nich wyjechało 15 lat temu do Niemiec i teraz wracają z wykształconymi już dziećmi. Dbają o cały zespół nie modernizowany jak to bywało według nowych epok sztuki. Gdy się widzi jak 8 wieków dosłownie przesuwa mury gdyż grunt pracuje, ściany odchylone są od pionu i poziomu a kamienie nadal trwają w kolejności pierwszego murowania, to wystarczy by zacząć rozumieć czas..Tylko żal, że współcześnie skradziono obrazy z ołtarza, które tyle widziały. Ten przykład jest niestety nie tylko jednostkowy.
Obok wioski zakładane przez Węgrów. Schludne, ozdobne w fantastyczne bramy wjazdowe, wejściowe z wielopoziomowymi okapami wykonanymi z gontu lub bogatsze kute z blachy. Wioski niektóre maja dwujęzyczne tablice z nazwa miejscowości - rumuńska i węgierską. 3 km przed Sigishoarą w małym miasteczku Danes, oglądając barokowy kościół zbudowany przez Niemców spotkaliśmy dwóch amerykanów objeżdżających Rumunie wypożyczonym autem. Rzucając cukierki, fotografowali Cygańskie dzieci na tle tegoż kościoła. Czuliśmy się nieswojo, ale cóż, każda narodowość ma swoją moralność. Dowiedzieliśmy się od nich, że po drodze mamy luksusowy kemping wg najnowszego przewodnika Pascala. Ucieszeni tą wiadomością, życząc sobie wszystkiego dobrego, ruszyliśmy,. Owszem, znaleźliśmy kemping zamaskowany w metrowej trawie, opuszczony, gdzie chyba diabeł nie chciał spać. Trzydzieści drewnianych domków, otwartych, dwuosobowych, z materacami w środku czekały na takich turystów jak my. Ja sobie wybrałem z moim motocyklem jeden domek a ojciec drugi. W trzecim urządziliśmy sobie jadalnie z salonem. Ktoś przyjechał wieczorem pilnować budynków hotelowych, obok ale do pilnowania były tam tylko kafelki i parkiet. Świtem wyprowadziliśmy nasze rumaki z miejsc parkingowych obok pryczy i ruszyliśmy do Sighishoary. Wjeżdżając do miasta jak zwykle nie mieliśmy problemów gdyż kierowcy na wszelki wypadek ustępowali nam drogi widząc "policyjne" kamizelki. Widząc polskie tablice podszedł do nas starszy pan i piękna polszczyzna nas przywitał. Wykorzystaliśmy to prosząc go o oprowadzenie nas po starym mieście za niewielką opłatą. W ciasnej uliczce, nieopodal parkingu, nasz przewodnik poprosił o wpuszczenie naszych motocykli za ogrodzenie prywatnej posesji. Przez kilka godzin mieliśmy zabezpieczone motocykle. Dla motocyklisty jest to zawsze problem, bowiem zwiedzać musieliśmy na zmianę tak aby zawsze jeden pilnował maszyn. Położona w samym sercu Rumunii niewielka Sighi