Strona główna » Rosja Mongolia Macao Chiny » Relacja z Chin

Podróż do kraju, który niemal wszystkim kojarzy się z napisem made in China oraz zabawkami i tandetnymi ubraniami odbyła się w 2001 roku i kosztowała mnie około 800$. Wybrałem się w nią dlatego, że ciekawił mnie Wschód. Z resztą dalej mnie ciekawi i pociąga. O Chinach wiedziałem niewiele. Myślałem, że będzie trudno, a było - i tu użyję oklepanego zwrotu: łatwo, lekko i przyjemnie, z naciskiem na to ostatnie.

Relacja z Chin

Damon
2007-11-27 00:50:15

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 4/5

Ocena 3.67 z 5.00. 9 głosów oddanych

dłoni oraz zabieranie ze sobą drobnych pamiątek w postaci stalaktytów.
Wieczorem próbujemy zdążyć na zachód słońca na wzgórzu księżycowym. Wbiegamy na nie z Marcinem w nadziei na zrobienie kilku zdjęć. Niestety klapa. Zarówno mój jak i jego aparat odmawia posłuszeństwa. A widoki przepiękne. W dole malownicze wzgórza krasowe porozcinane są polami ryżowymi odbijającymi się w słońcu. Trzeba to zobaczyć.
Wieczorem idziemy na piwo wraz ze spotkaną grupą Polaków (z Bydgoszczy). Yangshuo wieczorem tętni życiem: tłumy turystów, sklepy z pamiątkami, stragany z jedzeniem, starociami itp. Całkiem inne miasto niż w dzień. Nasza okolica Sihni Hotel to mnóstwo cudzoziemców, co nas trochę przytłacza. Ale wystarczy przejść dwie uliczki, aby odnaleźć zupełnie inny klimat tego miejsca.

Dzień 24 niedziela 29.07.
Dziś objeżdżamy okolicę. Niestety późno wstaliśmy i nasze rowery nie są najwyższej klasy. Po paru kilometrach Magda rezygnuje z jazdy, (czego później nie będzie żałować). My z Marcinem jedziemy dalej. Z rozpędu mijamy wioskę Baisha, w której mieliśmy skręcić, o czym przekonujemy się w następnej miejscowości Putao, 12 kilometrów dalej. No cóż jedziemy dalej. Zjeżdżamy na ubitą wiejską drogę pełną dziur i wybojów. Słońce piecze niemiłosiernie. Mijane okolice można porównać do wiejskich klimatów z filmów Jana Jakuba Kolskiego. Większość wiosek wygląda jak z bajki. Mijamy rzeczki, strumyki, jeziorka, dookoła mnóstwo ostańców wapiennych, porośniętych roślinnością krzaczastą, sterczących niczym góry lodowe. Rolnicy pracują na polach, co jakiś czas spotykamy drewniane koła wodne. Naprawdę można wypocząć, poza tym, że co kilka minut trzeba odpowiadać hello. Zrobiliśmy około 70 km, przy czym nieźle się wytłukliśmy, ale było warto.
W tym czasie Magda zostawiła rower w krzakach i przez góry dotarła do wioski gdzie została bardzo ...