W poszukiwaniu czasu bez mistrza Fibiego.

mrufkaz Wyświetlono: 316 razy 2007-11-14 18:01:13

Ocena:2.73 (73 głosów)

6cio miesięczna odyseja. Autostop z Nowego Jorku na Alaskę, pierwszy solowy trawers Mt McKinley, 4 miesiące na Alasce, praca w lesie, trekingi w parkach narodowych Denali, Katmai, Olimpic, połowy lososia w Bristol Bay. Dalej autostopem do kaliforni i powrot pociagiem do Nowego Jorku i do kraju.
RELACJE WYSYŁANE Z TRASY

Marek z Gryfina kustyka i dalej na rowerze nie pomyka...



         
BOB. Stoję sobie na drodze, obok leży plecak, słucham radyjka.



Zatrzymuje się 63 leni Bob, starą Toyotą kempingowa. Bob kocha ten samochód. Jak co kilka miesięcy jedzie nad Missisipi spotkać się z bratem. Jedziemy autostrada gadamy swobodnie, zrywa się pasek, po godzinie naprawione. Tuz przed zachodem słońca pijemy herbatę w jego aucie a później Bob relaksuje się fajeczka magicznego zioła . Jedziemy dalej, Bob trasę zna na pamięć. Nagle zrywa się i szuka czegoś nerwowo w torbie, myślę że szuka tabletek, wiec mu pomagam z całych sił bo wygląda jakby miął wykorkować jak ich nie zje na czas. Uff po minucie wyciąga mapę (bo to o nią chodziło) i stwierdza ze źle jedziemy. "To nic przynajmniej zobaczyliśmy ładną okolice - mówi". Wieczorem docieramy nad wielka Missisipi. Bob z bratem nie widzieli się od kilku miesięcy, pierwsze co robią to pompują fajkę wodna, relaksują sie. Nocuje z nimi w przyczepie...Obok sunie Misisipi.

         
DAN. Stoję sobie na stacji benzynowej w malej miesienie z jednym



skrzyżowaniem, a właściwie siedzę na plecaku. Przez dwie godziny mimo ze zimno i wieje, słońce spaliło mi usta. Podjeżdża Dan... "Gdzie jedziesz?" - "Na Alaskę". Dan uśmiecha się "Zabiorę cię do autostrady, ale skoczmy cos zjeść najpierw". ok. 2 godziny później jesteśmy przy autostradzie. Dan wjeżdża na nią i wali ręką w kierownice "fuck, fuck". Nie wiem co się dzieje... Dan jest nauczycielem matematyki, ma 27 lat mieszka z mama która dzwoni do niego na komórkę co godzina. Dan mówi, że potrzebuje czegoś nowego i zabierze mnie do Chicago - bagatela 1000 km. Tak po prostu. No i pojechaliśmy, po 12 godzinach Chicago u mojej koleżanki z Gryfina Ewki. Dan ucina sobie 2godzinna drzemkę i wraca spowrotem. Podrzucił mnie tysiąc kilometrów - teraz szybko musi jechać spowrotem bo mama chce go wiedzieć na obiedzie w domu a nic nie wie o jego wypadzie...

         
Zatrzymuje się 3 wielkich meksykanów, trochę zmieszany ładuje się do Pontiaca z mym wielkim plecakiem. Jedziemy 3 km i rozwala się sprzęgło, tym razem nie miałem szczęścia myślę... ale... za godzinkę zatrzymuje się zakonnica (dość duża zakonnica). Jadę z nią góra 10 min, na pożegnanie wyciąga wielka gruba kopertę i daje mi 100 $.

Oceń relację

Dodaj nowy komentarz

Twoje imię:

Treść komentarza:

Wpisz wynik działania z obrazka: