Strona główna » Nepal » Urlop – Nepal 2003

13.11.2003 - 5.12.2003

Uczestnicy: Gabriela, Ala, Klaudiusz, Janusz.

Wstajemy o 4.50 rano. Zaplanowany odlot 7.50. Pogodę mamy piękną, świeci słońce. Na lotnisku w Warszawie spotykamy studentów ...

Urlop – Nepal 2003

JK
2004-08-24 12:22:32

Wyświetlono razy (ostatnio: )

jest wyprzedać, ale kierowcy jeżdżą ostrożnie, choć wiele razy serce podchodziło nam do gardła. Technika jazdy to taka – żeby tylko nie mieć wypadku. Każdy jeździ jak chce, wyprzedzają na zakrętach. Przy wyprzedzaniu jednak nie krzyczą na siebie. Wiele razy było tak, że nasz kierowca mając pierwszeństwo musiał ostro hamować i prawie się stykał maską z kierowcą z przeciwka. Nawierzchnia fatalna. Co jakiś czas widać jak lawiny kamieni z gór uszkodziły drogę. Wtedy trzeba stanąć bo ruch jest jednokierunkowy. 218 km Katmandu – Pokhara zabiera nam 6 godzin z przerwą na lunch. Gdy dobijamy do hotelu „Green Tara” – wszyscy jesteśmy zmęczeni. Niesamowite ilości kurzu i spalin drapią w gardło. Pokhara leży na wysokości 800 m nad jeziorem Feva i otoczona jest górami. Hotel „Green Tara” jest bardzo ładny, czysty i wygodny. Mamy nareszcie standard europejski a może nawet lepiej. Cena 15 $ USA ze śniadaniem. Łazienka i urządzenia sanitarne nowe i czyste, pokoje również. Nareszcie jesteśmy zadowoleni. Wieczorem idziemy do restauracji Feva Park nad jeziorem - na imieninową kolację. Objadamy się potwornie, bo jedzenia dużo i jest znów bardzo, bardzo dobre. Toast za Janusza pijemy ponczem, jemy papadamy z jarzynkami, ser pieczony, aromatyczne ziemniaki wszystko to na przystawę. Potem hot and spaicy soup z dużą ilością kurczaka. Ja jem rybę w curry, Ala chicken masala, Janusz to samo a Klaudiusz baraninę masala. Do tego podano nam czosnkowy nan. Na deser panowie jedzą smażone banany w sosie czekoladowym – pycha. Czas kolacji umilał nam zespół 10 osobowy śpiewem i tańcem. Na koniec panowie nasi zostali zaproszeni do tańca przez tancerki i bawili się bardzo dobrze.

22.11 – sobota

Pokhara – pływamy łodzią po jeziorze i na wyspę. Leniuchujemy a wieczorem szukamy nowej restauracji. W efekcie decydujemy się iść w to samo co poprzednio miejsce. ...