Stopem do Hiszpanii

Wyświetlono razy (ostatnio: )

Zeszłoroczny stop do Hiszpanii miał dla mnie osobliwe znaczenie. Osobliwość ta wynikała z tego, że był to wyjazd samotny. Myślę, że gdyby ta wyprawa odbyła się w towarzystwie drugiej osoby, całkiem inaczej bym ją odebrała. Jedną z pierwszych reakcji, z jaką się spotkałam po powrocie było zdziwienie jednej z osób "Sama? mi by się nie chciało samemu jeździć, nudno jakoś bez towarzystwa.."
Cóż, nudno bynajmniej nie było, zresztą, chyba miało być samotnie, w pewnym sensie to przewidziałam, więc po telefonie od niedoszłej współtowarzyszki z informacją "Mama mi nie pozwoliła" po prostu spakowałam plecak. Zbyt długo na te wakacje czekałam, marzyłam i dużo wysiłku włożyłam, by tak po prostu odpuścić i ostatnie dwa tygodnie września strawić podziwiając lichą, skradającą się właśnie polską jesień.
Stając następnego dnia na wrocławskich "bliźniakach" w kierunku zachodniej granicy miałam raczej mieszane uczucia, mieszankę niepewności i nadziei na to, że nie trafię na jakiegoś zwyrodnialca w aucie, że będę miała gdzie bezpiecznie spać, i wreszcie, że ziszczę swoje marzenie o spalonej słońcem Hiszpanii.
Pierwszego dnia udało mi się dobić do Baden-Baden, całkiem nieźle zważając na ilość stopów i dzień tygodnia (sobota), zaś kierowcy jak to kierowcy, mniej lub bardziej interesujące typy osobowości. Młody chłopak, który mnie zgarnął z parkingu w Dreźnie, Niemiec oferujący pracę w firmie telekomunikacyjnej i dwóch Litwinów szmuglujących jakiś towar przez Polskę. Zwyczajni ludzie, którzy Cię podwożą nie chcąc nic w zamian, niezwykły gest w zwyczajnej sytuacji.
Z rana zaczęło sążnie padać, musiałam wysiadać, było mokro szaro i do dupy, w dodatku mój plecak spowiłam płaszczykiem przeciwdeszczowym w kanarkowym kolorze, co chyba jeszcze bardziej mogło odstręczać potencjalnych kierowców: przemoknięta autostopowiczka plus przemoknięty ...

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imię:

Twój komentarz:

Francja - wybierz obszar, który cię interesuje: