Strona główna » Indie » (prawie) Do Birmy (prawie) piechotą

Siódma relacja z wyprawy Agnieszki i Michała do Birmy i Bangladeszu.

(prawie) Do Birmy (prawie) piechotą

A. Apanasewicz i M. Lubina
2007-09-02 00:01:08

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 4/5

Ocena 3.50 z 5.00. 2 głosów oddanych

Informacje o wyprawie

Po straaasznie dlugiej przerwie, wreszcie! A to wszystko wina jest gorali z Lehu, a potem jeszcze innych gorali, ze zwiazek zawiazali i straszne cey Internetu narzucili (95 rs za godzine), wiec nie bylo wyboru - trza bylo kontakt z bliskimi i najblizszymi ograniczyc!

Ten tytul wydaje sie bardziej adekwatny. Opuscilismy Radzastan (jeszcze tam wrocimy!), dotarlismy do Delhi, zadomowilismy sie w Pahargandzu. Plan dni pierwszych: ambasady. Najbardziej obawialismy sie, ze Birmenczycy nie beda sklonni wydac nam wizy lub oplata za nia przekroczy nasze mozliwosci finansowe. Na wszelki wypadek postanowilismy zaczac od Bagladeszu. Kierujac sie adresem, podanym w "LP", spedzilismy poranek zwiedzajac okolice stadionu i dzielnice zwana "Model town", gdzie nikt nie mowil po angielsku. I nikt nie wiedzial, co to takiego ta ambasada Bangladeszu. Policjanci nawet chyba zrozumieli o co nam chodzi, ale nie wiedzieli, gdzie sie znajduje. Po kilku godzinach doznalismy oswiecenia i poszlismy sprawdzic adres w Internecie. Ambasada ma nawet swoja strone i znajduje sie - jak wszystkie inne - w dzielnicy Czanakjapuri. Ale aplikacje wizowe przyjmowane sa tylko do 11. Czyli - bylo juz dla nas za pozno.

Kolejna probe podjelismy dzien pozniej. Same mile niespodzianki od rana. Najpierw riksiarz podwiozl nas za darmo (wczesniej wyjasnilismy, ze nie mamy pieniedzy, bo najpierw musimy kupic wizy, a potem dopiero wymienimy reszte dolarow na rupie; on odrzekl, ze w takim razie podwiezie nas za darmo, bo i tak tam jedzie; potem poprosil o "przysluge": zawiezie nas do sklepu, my 10 minut poogladamy, jemu za to zaplaca, a potem pojedziemy dalej; nie ma problemu; gdy wyszlismy ze sklepu, ...