Strona główna » Rumunia » Rumunia - kraj niemilknących klaksonów

Relacja z pełnej przygód wycieczki rowerowej po fragmecie ogromnych gór w Rumunii

Rumunia - kraj niemilknących klaksonów

Pasieczkin
2007-08-01 23:04:13

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 4/5

Ocena 3.67 z 5.00. 3 głosów oddanych

rzucony w liczne dookoła przepaście. Wiało jak cholera. Dobrze że nie padało bo namiocik za 24 zł nie należał do najszczelniejszych. Całą noc szarpało materiałem raz w jedną raz w drugą stronę. Ale nie jest to jedyna przyczyna nieprzespanej nocy. Drugą jest niesamowite niebo jakie było nad naszymi glowami. Tak gwieździstego nieba nie widziałem chyba nigdy. Po prostu bajka. Leżałem przez pół nocy z łebskiem wystawionym przed namiot i patrzyłem zauroczony jak szpak w kaczą d...pę.

Ruszamy. Przed nami przełęcz na Urdelach. Kręcimy żwawo chociaż czuję już zmęczenie spowodowane poprzednimi dniami. Na przełęcz droga już nie jest asfaltowa - lecz idealna dla rowerzysty z zacięciem terenowym. Wieje się malowniczo po stokach pokrytych trawką. Za kilka lat założę się będą tutaj wszędzie wyciągi przy tak burzliwie rozrastającej się pobliskiej wiosce.

Troszeczkę zbaczamy z szlaku. Efektem tego jest naparzanie przez ostre wertepy. Aby wjechać powrotem na drogę musimy we dwójkę wyciągać mój ciężarny rower na stromą szkarpę. Cichy gniecie jak cholera. Odstawił mnie troszeczkę. Jeszcze na dodatek jakiś kamień ugrzązł w mojej przedniej przerzutce. No cholera nie chciał wyjść. Gdy walczyłem z upierdliwym kamolem Cichy zniknął mi za zakrętem. Aby go dogonić postanawiam skrócić sobie drogę przez najbliższy szczyt. Takie wysokie góry a po szczytach można spokojnie naparzać na rowerze. Błyskawicznie jestem na samej górze - cudowne widoczki, szczęka opada po same pięty. Stoję chwilę i się zachwycam. Po czym ostro ruszam w dół. Trafiam z powrotem na drogę. Cichego nie ma. Pojechał mnie szukać bo przyczajony jak ukryty tygrys z aparatem chciał walnąć mi fotę - tylko się nie doczekał. Analizujemy na chwile mapę - okazuje się, że przez przypadek zdobyłem szczyt zwany Urdele - 2240 m npm. I pomyśleć że jeździło mi się na nim jak po większej piaskownicy. ...