Strona główna » Serbia i Czarnogóra » Sen o góromorzu. Czarnogóra.

Dwa tygodnie w Czarnogórze - plaże i morze, Jezioro Szkoderskie, Budva, Kotor, Ostrog, Cetinje, Tara-rafting i inne atrakcje

Sen o góromorzu. Czarnogóra.

Jo_anna
2007-08-01 08:08:57

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 3/5

Ocena 3.25 z 5.00. 8 głosów oddanych

w dole rzeką. Nic tak jak Natura nie potrafi zaimponować.
Zatrzymujemy się na niewielkim placyku osady Pluzina, wznoszącym się na urwisku u zbiegu Pivy i Tary. Jakiś barak, suszące się wiosła i kapoki, dwa dżipy i przysadzista drewniana karczma. Tam czeka na nas śniadanie - suszona szynka, sery, masło, chleb, pita z serem i herbata. O dziwo czarna, a nie żadna ziołowa. Siedzimy przy długich, drewnianych stołach ustawionych wokół pomieszczenia z paleniskiem. W kuchni wiszą miedziane kotły, garnki, na półkach dookoła poukładane są naczynia. Centralnie żarzy się duże palenisko nad którym wiszą kociołki z jadłem. Klimatycznie.
Po śniadaniu mamy czas na przebieranie się - wkładamy kaski i piankowe kamizelki na stroje kąpielowe, potem ładujemy się do dżipów i wyruszamy ścieżką nad urwiskiem do miejsca
startu pontonów. Po półgodzinnej jeździe wreszcie jesteśmy na miejscu — pontony już czekają, trzeba jeszcze ubrać buty (obowiązkowo, i jak się potem okaże, to bardzo sensowny obowiązek) i ewentualnie pianki - dla dzieci i innych chętnych (ja rezygnuję, ale Jasia z trudem wbijam w mokry kombinezon o jakieś 5 numerów za duży).
Nasza załoga to nasza polska grupa (12 osób) z ponurym, groźnie wyglądającym tutejszym sternikiem (jak się później dogadaliśmy to szef tego całego interesu). Z góry nam zapowiada, że mamy go bezwzględnie słuchać, wiosłować, kiedy każe, nie ścigać się z innymi ekipami i w ogóle porządek ma być. Na pontonie 6 osób robi za wioślarzy (też zostałam wioślarzem! Całe szczęście, że mam kajakarskie doświadczenia), dzieci upakowaliśmy do środka, siadły na ławeczce pomiędzy wioślarzami. Podstawowym zabezpieczeniem grube liny rozciągnięte na dnie pontonu. Pod nie musimy wsunąć stopy i w momentach utraty równowagi mocno się nimi trzymać (całe szczęście, że mamy piankowe buty, bo bez nich w chwilach harców pontonu trudno byłoby się ...