Strona główna » Serbia i Czarnogóra » Sen o góromorzu. Czarnogóra.

Dwa tygodnie w Czarnogórze - plaże i morze, Jezioro Szkoderskie, Budva, Kotor, Ostrog, Cetinje, Tara-rafting i inne atrakcje

Sen o góromorzu. Czarnogóra.

Jo_anna
2007-08-01 08:08:57

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 3/5

Ocena 3.25 z 5.00. 8 głosów oddanych

drugiego świętego (a może tylko bohatera – męczennika?) - Stanko. Gdy Turcy oblegali Ostrog, chcieli zmusić go do oplucia krucyfiksu, gdy im odmówił, obcięli mu rękę – i właśnie ona tu spoczywa w złotym relikwiarzu.

Robimy sobie małą sjestę na zboczu wzgórza, J. zostaje tam dłużej, a my powoli schodzimy do dolnego monastyru. Tutaj widać krzątające się mniszki w czerni, często im towarzyszą młode kobiety w długich spódnicach i chusteczkach na głowie. Może to jakiś nowicjat? Albo coś w rodzaju naszej Oazy? Inny jest tutaj klimat niż na górze – więcej życia, ruchu, pracy, co w niczym nie umniejsza świętości. W cerkwi Jasiu dostaje obrazki Bazylego i Matki Boskiej, pod olbrzymią ikoną Cudotwórcy modlą się ludzie, jakaś kobieta ze łzami w oczach przyciska do fresku fotografię. Daje się wyczuć specyficzną ara, Święty nas przytrzymuje przed swoją podobizną, jeszcze chwilę i jeszcze. W końcu wychodzimy, zapalamy smukłe świece. Obok świątyni jest cudowne źródełko – czerpiemy wodę do butelki, na miejscu też przemywamy twarz, oczy – może przywróci nam sokoli wzrok, jak zapewniała Marija? Za murami monastyru góry, na tle ciemnych chmur. Kiedy wyjeżdżamy, zbliża się burza. Robi się ciemniej, wietrznie, spadają pierwsze, grube krople deszczu. Czuć coś w powietrzu. Najonizowanie? A może to coś więcej?

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Wracamy po 16, i jeszcze pędzę z Jasiem na plażę, żeby popływać. Blisko hotelu nie jest miło – jakieś śmieci i tłum ludzi, idziemy więc na skałki – pięknie oświetlone zachodzącym słońcem. Plaża taka raczej dla snobów – piękne dziewczyny, muskularni młodzieńcy, którzy popijają leniwie wino i taksują współbiesiadników Uciekamy od nich – rozkładamy się nad samą wodą na wielkim, ciepłym głazie ...