Strona główna » Serbia i Czarnogóra » Sen o góromorzu. Czarnogóra.

Dwa tygodnie w Czarnogórze - plaże i morze, Jezioro Szkoderskie, Budva, Kotor, Ostrog, Cetinje, Tara-rafting i inne atrakcje

Sen o góromorzu. Czarnogóra.

Jo_anna
2007-08-01 08:08:57

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 3/5

Ocena 3.25 z 5.00. 8 głosów oddanych

w prywatnym domu ze swojską gospodynią i wesołym gospodarzem. Okazało się, że to całkiem spory pensjonat z wieloma pokojami przystosowanymi dla wczasowiczów. Nasz okazał się średniej wielkości, z szerokim małżeńskim łożem i kanapką dla dziecka, szafki, biurko i szafa na ubrania utrzymane w niebiesko-brązowych kolorach. Łazienka mała, ale praktyczna – ubikacja, umywalka, prysznic z brodzikiem. No i to, co nam się najbardziej spodobało – duży balkon z widokiem na morze od południowej strony i z drugiej, zachodniej, na góry. Nic więcej nam do szczęścia nie było potrzebne.

Rekonesans

Poranny spacer. Ludzie już o 7 rano zajmują miejsca na plaży, sporo ludzi spaceruje, widać też joggingowców. Idę w kierunku skałek, wdrapuję się na jedną z nich i z góry kontempluję morze Jest jak w pięknym śnie... Jeszcze mam trochę czasu do śniadania, idę więc deptakiem w kierunku Becici i z powrotem. Za chwilę mam amanta – trzeba przyznać, że przystojny, jak potem zauważyłam typową tutejszą urodą – wyraziste oczy, mocne brwi, duży nos i usta. W ogóle wszystko duże. Skąd tu się biorą takie wielkoludy? Jakoś etnicznie to dziwne – dookoła raczej niskie nacje, no, chyba, że warunki naturalne wymusiły przystosowanie ewolucyjne – trzeba być dużym i silnym, żeby przeżyć w takich górach. Z randki rezygnuję, bo mam osobistego, polskiego amanta, ale i tak czuję gościnność i czar Czarnogórców.

Śniadania i obiadokolacje jemy w pobliskim hotelu. Nasze stoliki usytuowane zostały milutko na tarasie obrośniętym bajeczną purpurową roślinnością, a obsługiwali nas nie śpieszący się, za to przystojni i rzecz jasna wysocy, panowie kelnerzy (zjawisko kelnera płci żeńskiej nie jest chyba w CG znane). Ulubioną i podstawową czynnością panów kelnerów było kręcenie na palcu pustej tacy. Oraz konwersacje we własnym gronie. A także uśmiechanie się ...