Strona główna » Serbia i Czarnogóra » Sen o góromorzu. Czarnogóra.

Dwa tygodnie w Czarnogórze - plaże i morze, Jezioro Szkoderskie, Budva, Kotor, Ostrog, Cetinje, Tara-rafting i inne atrakcje

Sen o góromorzu. Czarnogóra.

Jo_anna
2007-08-01 08:08:57

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 3/5

Ocena 3.25 z 5.00. 8 głosów oddanych

jest jeszcze bardziej odczuwalne, gdy wchodzimy do miasta – wrażenie potęguje spalona trawa, nagrzane kamienie, wspierający miasto skalny masyw Rumii, tylko gdzie niegdzie widać jakieś drzewa dające trochę cienia. Stary Bar otwiera przed nami inną przestrzeń – zaczarowane ruiny ze schodkami wiodącymi do innych światów, kamienie znaczące dawne fundamenty, chorałycykad i szmer jaszczurek. A jak było przed wiekami? Jacy ludzie tutaj mieszkali, kochali, cierpieli, umierali? Czym żyli, jakie sprawy zaprzątały ich głowy – sprawy zwykłe i święte? Zostały po nich kamienie, i jeszcze niebo pewnie to samo. I ten sam koncert cykad... Jaki był początek tego wszystkiego – prawie 1000 lat temu? To był Xw – nowoczesne plany, wspaniałe budowle, mury, które miały zapewniać bezpieczeństwo. Pewnie budowano z zapałem i nadzieją nowe, wspaniałe miasto mające tętnić życiem i spełniać marzenia – liczne świątynie, pałac biskupi, warownie, domy mieszkalne, bramy. Tymczasem wbrew nadziejom i planom miasto przechodziło z rąk do rąk – w średniowieczu była tu siedziba katolickiego arcybiskupa, potem władali nim Wenecjanie, Turcy, aż w XIXw legł w gruzach podczas wojny rosyjsko-tureckiej. Ostatecznego dzieła zniszczenia dokonało trzęsienie ziemi w 1979r. I tak trwają ruiny. Tylko parę budynków odzyskało dawny charakter. Wchodzimy więc do małej cerkwi, gdzie centralnie wystawioną ikonę pokrywają – zostawione zapewne w podzięce – banknoty. Jasiu koniecznie chce zostać dzwonnikiem, bo sznur od dzwonu kusząco się kołysze, jednak udaremniamy mu ten zamiar – nie będziemy budzić miasta (zna się te baśnie o zatopionych miastach i dzwonach!). Wrażenie robi wspaniałe sklepienie katedry – taki człowiek pod nim mały, jaki tylko może być wobec absolutu. Grozą wieje od studni, na którą natrafiamy na dziedzińcu z widokiem na góry. Wrzucamy do niej kamyk – bardzo długo jest cisza zanim stuknie o podłoże. ...