Strona główna » Iran » Na wschód!

Druga relacja z wyprawy Agnieszki i Michała do Birmy i Bangladeszu.

Na wschód!

A. Apanasewicz i M. Lubina
2007-07-15 19:01:18

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 3/5

Ocena 3.00 z 5.00. 1 głosów oddanych

podaje nam astronomiczne sumy, targujemy sie, w koncu Michal pyta "Do you think we are idiots?", "yes" - odpowiada spokojnie taksowkarz. Przy okazji nasuwa mi sie mysl, ze najlepsze, co po Chomeinim pozostalo w Iranie, to uproszczona komunikacja jezykowa przy targach. Choc na wszystkich banknotach widnieje podobizna religijnego wodza, jednak tylko banknot 10000 riali przyjelo sie okreslac chomeinim. Bardzo to ulatwia sprawe, co tym wazniejsze, ze wiele osob czesto podaje ceny w tumanach, jednostce monetarnej z czasow szachow, zamiast wiec mowic 1000 riali, mowi: 100 tumanow.

Poprzednio bylismy tu dwa lata temu i nie tak znow dlugo, by mowic o morzu wspomnien czy sentymentow. Ogarnia mnie jednak jakies rozrzewnienie, gdy znow widze szal piknikowania: rodzina piknikujaca na pasie zieleni, pomiedzy dwoma czesciami ruchliwej drogi; inna na trawniku, ktory na pewno ogrodzono wlasnie po to, by nikt im w piknikowaniu nie przeszkadzal. Ogromny wybor bezalkoholowych piw, win i szampanow, o ktorych juz wiemy, ze smakuja gorzej niz najtanszy wyrob alkoholowy i niealkoholowy razem wziete (a tanie, dla odmiany, nie sa). Od razu jakas serdeczna rodzina iranska zaprasza nas do dolaczenia sie do piknikowania na trawniku i czestuje herbata. Potem glowa rodziny znika na chwile i wraca z podarkiem - drewniana rzezba dziewczynki. Ciezkie to diabelnie i niezbyt nam sie podoba - dowodzi, zdaje sie, postorokokowych upodoban artysty. Ale, gdy rodzina nie daje sie przekonac do zachowania tego dziela dla bardziej godnych gosci, przyjmujemy ze wzruszeniem.

Wreszcie Isfahan - kto go widzial, widzial pol swiata (juz nie pamietam gdzie to przeczytalam). Czy, skoro widzimy go po raz drugi, to widzielismy juz caly swiat? Lub raczej pol swiata dwa razy? Tyle dobrego o nim slyszelismy, ze nawet, za pierwszym razem, troche bylismy rozczarowani - no ladne, ale zeby zaraz pol swiata... Dwa dni pozniej planowalismy juz, jak to na emeryturze osiadziemy w Isfahanie, a do Polski bedziemy zajezdzac najwyzej za piwem, ltp.

Wyjazd w nazwach i liczbach
Hamadan (90000 riali/2 os autobusem "volvo" do Isfahanu, bilet z data 17.04.1386; grobowiec Avicenny w Hamadanie - 4000 riali/os, grobowiec Estery - ofiara dowolna) - Isfahan (90000 riali/os do Zahedanu "volvo", po natychmiastowej znizce - 80000; zaprzyjazniony hostel "Amirkabir" strasznie podrozal, 140000 riali za dwojke, dostajemy znizke, czyli 120000 i pokoj z lodowka, wiec rezygnujemy z noclegu na trawniku jednak; nie udalo nam sie znalezc nic tanszego, gdzie przyjmowano by nie-Iranczykow; wstep do palacu Osmiu Rajow: 3000 riali, do meczetu Lotfallaha: 4000) - Zahedan - granica w Taftanie (w sumie 55000 riali za taksowke, choc spotkani Niemiec, Holender i Japonczyk ponoc placili tyle za osobe) - Kweta (350 pakistanskich rupii/os, autobus; nocleg w Azad Muslim hostel: 200 riali/2os) - Karaczi (pociag do Karaczi, 50% znizki studenckiej w zamian za godzinne wypelnianie papierkow, 320 rs/os, przedzial bez klimatyzacji)