Strona główna » Kazachstan Kirgistan » Kazachstan i Kirgizja 2006

To jest relacja z podróży do Kirgizji i Kazachstanu dwóch Olek (w tym jednej Klejnowskiej) i dwóch sióstr Gibas (w tym jednej Kingi), czyli trzech wesołych bab, które po raz kolejny ruszyły w swoim ulubionym kierunku - „na wastok”.

Kazachstan i Kirgizja 2006

Lasy, Puszcze, Parki Narodowe, Dżungle ...

Olki
2007-06-28 10:38:48

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 4.91 z 5.00. 11 głosów oddanych

Ałmaty to popularne miejsca wypoczynku miejscowych Kazachów. Przyjeżdżają tu samochodem, rozkładają koce, wyjmują żarcie i radia (przede wszystkim radia), puszczają najpopularniejszy tu zachodni zespół, czyli Modern Talking i siedzą tak całymi dniami i całymi rodzinami. Stąd w okolicy obecność barów, czyli po prostu jurt ze specjalnym stanowiskiem do grillowania szaszłyków. Tutejsze szaszłyki są złożone tylko z mięsa - głównie baraniny i pieczone na czymś przypominającym skrzyżowanie grilla i rynny opalanej drewnem. Przekrój społeczny tych miejskich letników jest najróżniejszy co widać po parkujących samochodach - siedzą tak przy drodze właściciele skorodowanych Wołg i lśniących Mercedesów. A pomiędzy nimi wszystkimi spacerują krowy.
Żeby znaleźć jakieś sensowne miejsce na nocleg w tej okolicy musiałyśmy w barze trochę poczekać, aż część towarzystwa się zwinie, bo inaczej ciężko było o coś ustronnego na nasz namiocik. Kąpiel w strumyczku odpadała - bo na tym odcinku był on jakby trochę zbyt wzburzony. Więc zaopatrzone w butelki pobiegłyśmy na prysznic do lasu, wygoniłyśmy krowy z namiotu i przy dźwiękach "You're My Heart, You're My Soul" posnęłyśmy jak susły.

18 lipca - wtorek
Wstajemy znowu późno - nie ma jak się porządnie wyspać. Jemy strasznie zeschniętą lepioszkę i powoli ruszamy w drogę, bo przed nami trochę kilometrów tym zniszczonym miejscami asfaltem. Wokół nie widać żywego ducha - pewnie odpowiednia pora na biesiadowanie przy drodze zaczyna się trochę później. Ale oczywiście nie uszłyśmy ze 100 m jak zatrzymuje nam się samochód i zabiera nas do granic parku, gdzie już czeka nasz marszrutka nr 560 (w którą wystarczyło wsiąść w tamtą stronę, żeby tu dotrzeć) i po paru minutach jesteśmy przy "Orbicie". Stamtąd na dworzec i same nie wierzymy, że w godzinę przejechałyśmy Ałmatę, nie gubiąc się, jesteśmy tam gdzie ...

Strona: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 [10] 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32

taa... byli,widzieli,opisali,i wydojeni przez miejscowych lowcow europejskich frajerow pospiesznie powrocili w domowe pielesze by snuc opowiesci o dzikich i dalekich stronach, gdzie ( jak im sie zdawalo ) poczuli smak tamtejszego swiata. moge zapewnic iz jest on o wiele bardziej wysublimowany niz wam sie wydaje. sprubujcie kiedys poswiecic kilka dni na przejscie tien szan na wlasnych nogach (omijajac drogi zecz jasna) . zajdzcie do zagubionej wioski jako ludzie, nie jako turysci chcacy portfelem otwierac swe oczy na piekno ktore ich otacza. dajcie sobie szanse by choc raz w zyciu zapomniec o uwarunkowaniach waszego "cywilizowanego" zycia, a gwarantuje ze nie zapomnicie tego nigdy. z najlepszymi zyczeniami vlad. p.s. to ze w budowaniu porozumienia w kontaktach z innymi narodami wazny jest jezyk (jaki-taki przynajmniej, ale miejscowy) jest mam nadzieje zrozumiale, angielski,niemiecki,francuski, to jezyki mtv, malo przydatne w tym regionie. w przypadku braku slow czasem wystarczy usmiech lub po prostu przyjazny gest.

vlad, 2007-11-04 21:09:27

Super wyprawa !
Tez byłem w Aula-acie w 1990 roku ale ciągnie mnie tam znów.
Pozdrawiam

Darek z Kepna, 2007-10-15 22:43:49