Strona główna » Kazachstan Kirgistan » Kazachstan i Kirgizja 2006

To jest relacja z podróży do Kirgizji i Kazachstanu dwóch Olek (w tym jednej Klejnowskiej) i dwóch sióstr Gibas (w tym jednej Kingi), czyli trzech wesołych bab, które po raz kolejny ruszyły w swoim ulubionym kierunku - „na wastok”.

Kazachstan i Kirgizja 2006

Lasy, Puszcze, Parki Narodowe, Dżungle ...

Olki
2007-06-28 10:38:48

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 4.91 z 5.00. 11 głosów oddanych

znalazłyśmy się na ulicach pełnych sklepów Diora, Chanel, Kenzo oraz jezdniach zapchanymi najnowszymi Lexusami i Mercedesami. Wygląd Ałmaaty nas trochę zaskoczył - luksusowe sklepy na parterach socrealistycznych obskurnych bloków a między nimi - pozłacane biurowce, eleganckie restauracje i wspaniały widok na ośnieżone góry.
Postanowiłyśmy wykorzystać fakt, że jesteśmy w dużym mieście i pozałatwiać sobie kolejne punkty wycieczki. Niestety szybko się bardzo rozczarowałyśmy, bo nigdzie nie mogłyśmy kupić jakichkolwiek map, a ewentualna wycieczka do kanionu Charon też stanęła pod znakiem zapytania (mogłybyśmy jechać dopiero w czwartek i to za 200 $ za trzy).
W sumie nic nie załatwiwszy zaczęłyśmy zwiedzanie Ałmaaty i po pół godzinie szybko uciekłyśmy z centrum tzn. parku Panfilowa i okolic katedry Zenfila (trochę dośc już miałyśmy miast) do Medeo.
Trudno nam było mieć sprecyzowane oczekiwania co do lodowiska na ok. 2000 m n p.m., ale rzeczywistość i tak przerosła nasze wyobrażenia. Może nie pod względem miejsca, ale tego co tam się działo - ok. 15 par młodych w ok. 15 białych limuzynach próbowało tam sobie zrobić piękne zdjęcią wśród tłumu gości weselnych z ok. 15 wesel i okolicznych turystów. Jak się okazało po powrocie do Ałmaty to nic przy tym co się działo w parku w centrum miasta przy pomnikach ichniejszych bohaterów wojennych.
My pobiegłyśmy na dworzec po bilety zatrzymując się tylko czasem na małe piwko i kupno map w niepozornej księgarni. Bilety kupione, mapa też - same w to nie wierzymy, tak jak w spotkanie z Tajlandczykami, którzy przyjechali tu na rowerach nie znając ni w ząb rosyjskiego ani innego języka tubylców. Trochę im pomogłyśmy i zmordowane wróciłyśmy do hotelu zahaczając o małe zakupy na bazarze, na który miałyśmy naprawdę blisko . Nazajutrz czekały nas wreszcie jakieś góry, więc wieczorny relaks w bani jest bardzo ...

Strona: 1 2 3 4 5 6 [7] 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32

taa... byli,widzieli,opisali,i wydojeni przez miejscowych lowcow europejskich frajerow pospiesznie powrocili w domowe pielesze by snuc opowiesci o dzikich i dalekich stronach, gdzie ( jak im sie zdawalo ) poczuli smak tamtejszego swiata. moge zapewnic iz jest on o wiele bardziej wysublimowany niz wam sie wydaje. sprubujcie kiedys poswiecic kilka dni na przejscie tien szan na wlasnych nogach (omijajac drogi zecz jasna) . zajdzcie do zagubionej wioski jako ludzie, nie jako turysci chcacy portfelem otwierac swe oczy na piekno ktore ich otacza. dajcie sobie szanse by choc raz w zyciu zapomniec o uwarunkowaniach waszego "cywilizowanego" zycia, a gwarantuje ze nie zapomnicie tego nigdy. z najlepszymi zyczeniami vlad. p.s. to ze w budowaniu porozumienia w kontaktach z innymi narodami wazny jest jezyk (jaki-taki przynajmniej, ale miejscowy) jest mam nadzieje zrozumiale, angielski,niemiecki,francuski, to jezyki mtv, malo przydatne w tym regionie. w przypadku braku slow czasem wystarczy usmiech lub po prostu przyjazny gest.

vlad, 2007-11-04 21:09:27

Super wyprawa !
Tez byłem w Aula-acie w 1990 roku ale ciągnie mnie tam znów.
Pozdrawiam

Darek z Kepna, 2007-10-15 22:43:49