Strona główna » Kazachstan Kirgistan » Kazachstan i Kirgizja 2006

To jest relacja z podróży do Kirgizji i Kazachstanu dwóch Olek (w tym jednej Klejnowskiej) i dwóch sióstr Gibas (w tym jednej Kingi), czyli trzech wesołych bab, które po raz kolejny ruszyły w swoim ulubionym kierunku - „na wastok”.

Kazachstan i Kirgizja 2006

Lasy, Puszcze, Parki Narodowe, Dżungle ...

Olki
2007-06-28 10:38:48

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 4.91 z 5.00. 11 głosów oddanych

dużo tu śpimy - nawet na takich niewygodnych sprężynach jak tej nocy. Zaraz po śniadaniu ruszyłyśmy na wycieczkę. Niestety nasze mapy nie pozwalały nam myśleć o zdobywaniu jakiś spektakularnych szczytów, więc chciałyśmy tylko przejść się doliną i dotrzeć do polany, o której słyszałyśmy, że mieszka tam dużo świstaków.
Zeszłyśmy z naszego zbocza, gdzie mieszkałyśmy w jurcie, do kurortu i weszłyśmy w dolinę Dżeti Oguz. Najpierw wzdłuż rzeki zwężającym się wąwozem. Potem wyszłyśmy na polanę, gdzie drogi się rozwidlały. My wybrałyśmy ścieżkę najbliższą rzeki. Minęłyśmy miejsce, w które jechało mnóstwo busów, a które później okazało się wodospadem (nie widziałyśmy go w końcu). Mijałyśmy kolejne jurty - Kirgizów i te przygotowane dla turystów oraz piknikujące rodziny i wycieczki szkolne. Ośnieżone szczyty, widoki, słońce, czysta rzeka - aż za pięknie było! Weszłyśmy w jakąś boczną dolinę, poopalałyśmy się nad rzeką i postanowiłyśmy wracać, bo byłyśmy strasznie spieczone. W drodze pierwotnej spotkałyśmy oprócz duńskiej rodziny (w Kirgizji jest sporo zachodnich turystów, do których widoku ciężko nam się przyzwyczaić po tym jak nikogo nie spotykałyśmy w Kazachstanie) dwóch Kirgizów na jednym koniu. Ci poczęstowani papierosem odwdzięczyli się haszyszem, który wspólnie wypaliliśmy na pobliskim pieńku. Dołączyło do nas dwóch następnych Kirgizów, którzy przypadkowo tamtędy przechodzili. Niby nic dziwnego, ale to był środek lasu, góry i najbliższa wiocha 10 km stąd. Po zrobieniu pamiątkowych zdjęć, wymianie adresów chłopaki wsiedli na swojego konia (jednego!) i każdy z nas w super humorze (no może oprócz konia) ruszył w swoją stronę. My nie dość, że solidnie opalone, to teraz również upalone schodziłyśmy w kierunku kurortu. Po drodze zabrałyśmy się jeszcze z trzema Rosjanami, którzy podróżowali po dolinie wynajętym ...

Strona: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 [17] 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32

taa... byli,widzieli,opisali,i wydojeni przez miejscowych lowcow europejskich frajerow pospiesznie powrocili w domowe pielesze by snuc opowiesci o dzikich i dalekich stronach, gdzie ( jak im sie zdawalo ) poczuli smak tamtejszego swiata. moge zapewnic iz jest on o wiele bardziej wysublimowany niz wam sie wydaje. sprubujcie kiedys poswiecic kilka dni na przejscie tien szan na wlasnych nogach (omijajac drogi zecz jasna) . zajdzcie do zagubionej wioski jako ludzie, nie jako turysci chcacy portfelem otwierac swe oczy na piekno ktore ich otacza. dajcie sobie szanse by choc raz w zyciu zapomniec o uwarunkowaniach waszego "cywilizowanego" zycia, a gwarantuje ze nie zapomnicie tego nigdy. z najlepszymi zyczeniami vlad. p.s. to ze w budowaniu porozumienia w kontaktach z innymi narodami wazny jest jezyk (jaki-taki przynajmniej, ale miejscowy) jest mam nadzieje zrozumiale, angielski,niemiecki,francuski, to jezyki mtv, malo przydatne w tym regionie. w przypadku braku slow czasem wystarczy usmiech lub po prostu przyjazny gest.

vlad, 2007-11-04 21:09:27

Super wyprawa !
Tez byłem w Aula-acie w 1990 roku ale ciągnie mnie tam znów.
Pozdrawiam

Darek z Kepna, 2007-10-15 22:43:49