Strona główna » Kazachstan Kirgistan » Kazachstan i Kirgizja 2006

To jest relacja z podróży do Kirgizji i Kazachstanu dwóch Olek (w tym jednej Klejnowskiej) i dwóch sióstr Gibas (w tym jednej Kingi), czyli trzech wesołych bab, które po raz kolejny ruszyły w swoim ulubionym kierunku - „na wastok”.

Kazachstan i Kirgizja 2006

Lasy, Puszcze, Parki Narodowe, Dżungle ...

Olki
2007-06-28 10:38:48

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 4.91 z 5.00. 11 głosów oddanych

byłyśmy w klapkach, z ogórkami i melonami w reklamówkach, no i 6,5 kg arbuzem. Strażnik kazał nam iść tą ścieżką, bo gdzieś tam będzie można się będzie rozbić. Gdzieś tam, czyli na końcu pięknego wąwozu nad rzeką - rzeką porządnie wzburzoną, a nie to co było do tej pory, bo stały tam tablice żeby się nie zbliżać do brzegu bo nurt porywa (hmm). Nad rzeką stała jurta i było też zadaszenie, gdzie ustawiłyśmy namiot wśród najnormalniejszych tapicerowanych krzeseł konferencyjnych. W jurcie mieszkała para - opiekunowie parku, którzy zarządzali sporą tutejszą atrakcją, czyli tarzanką po kazachsku, tyrolką po polsku - zjazdem linowym przez rzekę. Kinga i Olga oczywiście skorzystały. Na kolację zjadłyśmy wielokrotnie przeklinanego przez Olę podczas marszu arbuza, spróbowałyśmy wypić wino, które kupiłyśmy w Szeliek (niestety kazachskie wina pozostawiają wiele do życzenia) i niepocieszone jakością tego trunku poszłyśmy spać przy akompaniamencie huku rzeki.

19 lipca - środa
Wstajemy pełne optymizmu i w pięknych okolicznościach przyrody konsumujemy pyszne śniadanko (tzn. podstawowy zestaw śniadaniowy: melon, lepioszka, szprotki + ekstra: ogórki). Ale w końcu czas było się zbierać i stanąć oko w oko z przykrą rzeczywistością i spróbować się jakoś stamtąd wydostać. Miałyśmy plan, aby dziś dostać się do Kirgizji przez przejście niedaleko Kegen i dojechać nad jezioro Issyk-kol. Ale w realizację tego planu żadna z nas nie wierzyła - wiedziałyśmy, że dotychczas miałyśmy sporo szczęścia, ale to było do przejechania ponad 250 km na totalnym zadupiu.
Opuściłyśmy kanion, wydostałyśmy się na step i oczywiście nikogo ani huhu. Postanowiłyśmy zaczaić się na jakąś okazję w okolicy budki strażnika parku - spacer do asfaltu raczej sobie chciałyśmy darować, bo było z 30st i ani cienia cienia. W myśl przewodniej zasady naszego wyjazdu, tzn. więcej ...

Strona: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 [12] 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32

taa... byli,widzieli,opisali,i wydojeni przez miejscowych lowcow europejskich frajerow pospiesznie powrocili w domowe pielesze by snuc opowiesci o dzikich i dalekich stronach, gdzie ( jak im sie zdawalo ) poczuli smak tamtejszego swiata. moge zapewnic iz jest on o wiele bardziej wysublimowany niz wam sie wydaje. sprubujcie kiedys poswiecic kilka dni na przejscie tien szan na wlasnych nogach (omijajac drogi zecz jasna) . zajdzcie do zagubionej wioski jako ludzie, nie jako turysci chcacy portfelem otwierac swe oczy na piekno ktore ich otacza. dajcie sobie szanse by choc raz w zyciu zapomniec o uwarunkowaniach waszego "cywilizowanego" zycia, a gwarantuje ze nie zapomnicie tego nigdy. z najlepszymi zyczeniami vlad. p.s. to ze w budowaniu porozumienia w kontaktach z innymi narodami wazny jest jezyk (jaki-taki przynajmniej, ale miejscowy) jest mam nadzieje zrozumiale, angielski,niemiecki,francuski, to jezyki mtv, malo przydatne w tym regionie. w przypadku braku slow czasem wystarczy usmiech lub po prostu przyjazny gest.

vlad, 2007-11-04 21:09:27

Super wyprawa !
Tez byłem w Aula-acie w 1990 roku ale ciągnie mnie tam znów.
Pozdrawiam

Darek z Kepna, 2007-10-15 22:43:49