Szukanie człowieka na drodze

Wyświetlono razy (ostatnio: )

"Powódź tysiąclecia"

- Dzień dobry, jedzie Pan na Kłodzko?
- Wsiadaj.
Gładko suniemy przez pogodny krajobraz południowej Polski, po lewej doglądając majestatycznej ułudy ruchu czeskich gór. Widok wyostrzony jak kosa, ziemia pachnie płodnością, ptaki stadami wydziobują ziarna spomiędzy czarnych skib.
Kierowca - strażak z Paczkowa, nieogolony, małomówny, z trudem przychodzi mu opowiadanie o historii tych terenów. Jedziemy zatem połączeni tym czasem i tą przestrzenią jak kajdankami. Losowy mieszkaniec tych ziem z losowym mieszkańcem ziem innych. Tematycznie ślizgamy się po zdawkowym relatywizmie pogody, po płytkich wodach stanu ekonomicznego kraju, nie zagłębiamy się w problemy regionalnego rolnictwa.
Jadąc przesmykiem między jeziorami Nyskim i Otmuchowskim, mrużąc oczy od słońca odbitego w gładkiej ich toni uświadomiłem sobie, że to przecież tutaj i to nie tak dawno ta woda odgrywała swoje apokaliptyczne orgie. Pytam o to mojego kierowcę.
I oto na czoło wstępuje mu gwiazda, oczy zapalają się, mimo skomplikowanych zakrętów gestykuluje obiema rękami, rozgląda się jakby chciał wypatrzeć tamte szczegóły, otwiera okno jakby chciał poczuć ten odór. Był wtedy na służbie czyli w epicentrum wydarzeń. Nagle uspokaja się i opowieść kontynuuje za niego jedna srebrna łza. Jak w retrospektywnym lustrze widać w niej dzieci podawane przez okna, ludzi ściąganych z dachów, nieustanną walkę na worki z piaskiem, śmieci płynące środkiem miast, głównymi ulicami poruszające się pontony, obsunięcie skarpy z połową cmentarza, walące się zabytkowe kamienice, zerwane mosty, ludzi uczepionych drzew, znaków drogowych , latarń, ludzi, których siłą trzeba odrywać od dorobku życia.
Łza spłynęła przez policzek zostawiając mokry ślad; powódź przeszła właśnie przez twarz tego człowieka. W milczeniu podaję chusteczkę.

*

„Travnik”
...

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imię:

Twój komentarz:

Polska - wybierz obszar, który cię interesuje: